Zajęcia w formie stacjonarnej
Metody dydaktyczne:
- indywidualne i zespołowe prace konserwatorskie przy obiektach zabytkowych z omówieniem efektów
- indywidualne i zespołowe opracowywanie dokumentacji (raporty badań, opis, rysunki, fotografie)
- warsztaty krytyczne – okresowe przeglądy postępów prac przy dokumentacji
- indywidualne i zespołowe projekty badawcze
- metoda mistrz-uczeń (student pracuje niemal samodzielnie, nauczyciel nadzoruje i koryguje),
- warsztat mistrzowski – prezentacje doświadczeń starszych studentów dla młodszych
- zespołowa praca konserwatorska nad dużym obiektem (podział zadań: badania, dokumentacja, konserwacja)
- metoda projektu zespołowego (np. wspólny raport z badań specjalistycznych),
- rotacja ról/zadań w projektach zespołowych
- metoda prób i błędów z korektą prowadzącego
- mini-prezentacje w pracowni nt. wniosków z własnych działań
- listy zadań opracowane przez studentów do samokontroli pracy
- burza mózgów nad możliwymi rozwiązaniami problemów,
- pokazy technologii konserwatorskich prowadzone przez zaproszonych specjalistów
- seminarium podsumowujące – prezentacja wyników własnych badań i dokumentacji

Projekt indywidualny lub grupowy, ćwiczenia warsztatowe, konwersatorium (dyskusja, projekty, korekty), relacja uczeń-mistrz.

Zajęcia mogą obejmować działania realizowane poza pracownią (np. montaż, demontaż, prace terenowe), prowadzone w formie zorganizowanych wyjazdów pod nadzorem pedagoga.

Wszystkie działania przy obiektach zabytkowych prowadzone są w ramach zajęć dydaktycznych i pod nadzorem pedagoga, zarówno w pracowni, jak i w trakcie zorganizowanych prac terenowych (np. montaż, demontaż, realizacje in situ).
Student nie prowadzi niezależnych ingerencji w substancję zabytkową poza nadzorowanym procesem dydaktycznym.
Dopuszczalne są wyłącznie czynności techniczne o charakterze pomocniczym realizowane zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami z prowadzącymi.

W przypadku obiektów o wysokim stopniu złożoności możliwe jest przekazanie ich do dalszej realizacji kolejnym rocznikom, co odzwierciedla rzeczywisty charakter długofalowych prac konserwatorskich.

Samodzielna praca studenta obejmuje kompleksowe domykanie dokumentacji obiektów rozpoczętych w semestrze 7 (a w przypadku realizacji bardziej złożonych – także wcześniej), integrację wyników badań z projektem oraz przygotowanie prezentacji podsumowującej rok i cały cykl realizacyjny.

Samodzielność dotyczy opracowania kompletnej dokumentacji, interpretacji wyników badań, uzasadnienia decyzji konserwatorskich, analiz porównawczych oraz syntezy wiedzy teoretycznej i praktycznej.

Zwiększony zakres pracy własnej wynika z syntetyzującego i podsumowującego charakteru semestru, którego celem jest przygotowanie studenta do samodzielnej praktyki zawodowej.

Zaliczony semestr zimowy IV roku studiów magisterskich na kierunku „konserwacja i restauracja dzieł sztuki” w specjalności "konserwacja i restauracja rzeźby i elementów architektury“.

Przygotowanie do prawidłowego rozpoznania konserwowanego dzieła pod względem historycznym, techniczno-technologicznym, przyczyn i rodzajów zniszczeń.

Nauka opracowania projektu i programu prac konserwatorskich i restauratorskich oraz realizacji założeń programowych projektu.

Nauka prawidłowego wykonywania prac konserwatorskich i restauratorskich na obiektach zabytkowych ze skał osadowych i krystalicznych oraz ich prawidłowej dokumentacji.

Realizacja efektów uczenia się ma charakter syntetyzujący i podsumowujący, obejmując pełną integrację wiedzy teoretycznej i umiejętności praktycznych zdobytych w semestrach 5–7.
W przypadku obiektów o wysokim stopniu złożoności możliwe jest przekazanie ich do dalszej realizacji kolejnym rocznikom, co odzwierciedla rzeczywisty, długofalowy charakter procesów konserwatorskich.

Ocena technicznego oraz artystycznego poziomu wykonanych prac konserwatorskich
i restauratorskich wraz z oceną dokumentacji tych prac, wg skali ocen umieszczonej w Regulaminie studiów.

20% oceny końcowej stanowi ocena za frekwencję,
80% oceny końcowej stanowi ocena efektów pracy i umiejętności zdobytych przez studenta, na którą składają się następujące składowe:

1) 50% – Ocena prawidłowości wykonanych zabiegów konserwatorskich zgodnie z nabytymi w trakcie ćwiczeń umiejętnościami. Ocena zdolności manualnych, umiejętności obserwacji oraz technicznego i artystycznego poziomu wykonanych prac konserwatorskich.
2) 25% – Ocena wykonanej dokumentacji konserwatorskiej, opartej na analizie obiektu kursowego w trakcie ćwiczeń (p.3-8 wym. końc.) oraz ocena prezentacji multimedialnej obiektu (p.10 wym. końc.)

3) 5% – Ocena stopnia zaangażowania w realizację zadań (przygotowanie do zajęć oraz aktywność w trakcie ich trwania).
4) 5% – Ocena stopnia samowystarczalności podczas pracy oraz umiejętności samodzielnego radzenia sobie z napotkanymi problemami konserwatorskimi.
5) 5% – Ocena umiejętności organizacji pracy, stopnia koncentracji podczas wykonywania zabiegów konserwatorskich i wytrwałości potrzebnej do ich realizacji.
6) 5% – Ocena umiejętności pracy w zespole (umiejętność współpracy, bezkonfliktowe zachowanie, udzielanie pomocy innym).
7) 5% – Ocena umiejętności współpracy z prowadzącym zajęcia, stosowanie się do poleceń pedagogów.

1. Według wskazań i w zakresie określonym przez pedagogów samodzielne i/lub zespołowe wykonanie prac konserwatorskich i restauratorskich na wybranym zabytku lub zabytkach ze skał krystalicznych oraz osadowych z zastosowaniem różnych metod konserwatorskich i restauratorskich. Zakres prac na dany semestr ustalany przez pedagogów.

2. Obecność na zajęciach w wymiarze co najmniej 75% zajęć.
Zaległości powstałe w wyniku usprawiedliwionych nieobecności w wymiarze większym niż 25% zajęć mogą zostać wyrównane, za zgodą pedagogów prowadzących zajęcia. Sposób i zakres zaliczenia zaległości ustalany jest indywidualnie dla studenta, przez pedagogów prowadzących zajęcia.
Nieobecności nieusprawiedliwione nie mogą przekroczyć 10% godzin zajęć. Nie ma możliwości wyrównywania zaległości powstałych w ich wyniku i wpływają one na obniżenie oceny końcowej.
Każdorazowo po przyjściu na zajęcia student ma obowiązek wpisania się na listę obecności w pracowni z odpowiednią datą (wraz z podaniem dokładnej godziny przyjścia na zajęcia i ewentualną adnotacją o wcześniejszym wyjściu z zajęć). Na podstawie list obecności wystawiana jest ocena za frekwencję na zajęciach.
Student ma obowiązek powiadomić prowadzącego zajęcia o planowanej nieobecności najpóźniej w dniu poprzedzającym zajęcia(szczególnie w sytuacji gdy absencja mogłaby zaburzyć ciągłość pracy na zajęciach i/lub spowodować problemy technologiczne przy pracach na obiekcie zabytkowym). Zgłoszenie nieobecności należy przesłać wiadomością e-mail na konta akademickie prowadzących zajęcia. W przypadku nieplanowanej obecności student ma obowiązek powiadomić prowadzącego zajęcia niezwłocznie gdy jest to możliwe.
Po ustaniu nieobecności dokument poświadczający usprawiedliwienie nieobecności należy przedstawić do wglądu prowadzącemu zajęcia pedagogowi, w celu odnotowania usprawiedliwienia.

3. Poprawne wykonanie badań specjalistycznych podsumowanych poprawnie wykonanym raportem z badań konserwowanego obiektu lub obiektów w ramach ćwiczeń, według zakresu ustalonego z pedagogami, we współpracy z Zakładem Badań Specjalistycznych i Technik Dokumentacyjnych (wersja cyfrowa i/lub wydruk komputerowy) Poprawność wykonania badań oraz ich raportu zostaje potwierdzona przez pracowników Zakładu BSiTD

4. Poprawne wykonanie dokumentacji fotograficznej, w tym fotografii specjalistycznych (wersja cyfrowa i/lub wydruk komputerowy), wraz z opisami zdjęć i uporządkowaniem plików na nośnikach, według zakresu ustalonego z pedagogami.
Dokumentacja fotograficzna wykonywana jest we współpracy z Zakładem Badań Specjalistycznych i Technik Dokumentacyjnych.

5. Poprawne dokumentowanie fotograficzne i opisowe przebiegu prac konserwatorskich wykonywanych na obiektach zabytkowych i/lub próbnikach/„makietach” w danym semestrze (wersja cyfrowa i/lub wydruk komputerowy),według zakresu ustalonego z pedagogami, wraz z opisami zdjęć i uporządkowaniem plików na nośnikach.

6. Poprawne prowadzenie dziennika prac konserwatorskich obiektu/obiektów kursowych ze skał osadowych i krystalicznych..

7. Poprawne wykonanie dokumentacji rysunkowej obiektu/obiektów kursowych na podstawie wskazań i w zakresie zadanym przez prowadzących zajęcia.

8. Poprawne wykonanie całości dokumentacji i/lub ostatecznej wersji wybranych punktów dokumentacji opracowywanego w ramach zajęć kursowych zabytku ze skał osadowych, oraz zabytku ze skał krystalicznych, według zakresu ustalonego z pedagogami (wydruk komputerowy części lub całości dokumentacji oraz poprawnie sformatowana wersja cyfrowa zapisana na dysku katedralnym i/lub na innym wskazanym nośniku).

9. Poprawne wykonanie kosztorysu i programu prac konserwatorskich, na podstawie wskazań i w zakresie zadanym przez prowadzących zajęcia (kosztorys materiałowy planowanych zabiegów konserwatorskich)

10. Multimedialna prezentacja związana z obiektem/obiektami kursowymi, przed prowadzącymi zajęcia i studentami z Katedry z roku III i IV (na tematy wskazane przez pedagogów, obejmujące wskazane punkty dokumentacji konserwatorskiej obiektu/ów kursowych).

1. Domasłowski W., Strukturalne wzmacnianie materiałów porowatych z uwzględnieniem obrazów, Toruń 2014.
2. Domasłowski W.Wapno dyspergowane - spoiwo zapraw i farb, Toruń 2014.
3. Zabytki kamienne i metalowe, ich niszczenie i konserwacja profilaktyczna, pod red. W. Domasłowskiego, Toruń 2011

1.      Cesare Brandi, Teoria restauracji, Warszawa 2006.

2.      Jędrzejewska H., Etyka konserwatorska, Warszawa 1978.

3.      Muniak J., Zagadnienia rekonstrukcji plastyki sepulkralnej w świetle prac konserwatorskich, przeprowadzonych na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie, aneks do pracy magisterskiej (…) pod kier. dr T. Rutkowskiego,1991.

4.      Sawicki T., Konserwacja malowideł ściennych. Problemy estetyczne, Warszawa, 2010.

5.      Sylwestrzak H., Kachnic J., Kamienne tworzywo sztuki, Toruń 2010.

6.      Sztuka konserwacji i restauracji, CesareBrandi ( 1906-1988 ), jego myśl i debata o dziedzictwie. Sztuka konserwacji – restauracji w Polsce, pod. red. prof. I. Szmelter, M. Jadzińskiej, Warszawa 2007.

7.      Sztuka konserwacji, Materiały nadesłane na konferencję z okazji pięćdziesięciolecia Wydziału Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, 24 i 25 października 1997, Warszawa 1997.