|
Typ przedmiotu
|
Kierunkowy
|
|
Metody dydaktyczne (forma zajęć)
|
Zajęcia w formie stacjonarnej
Metody dydaktyczne:
- indywidualne i zespołowe prace konserwatorskie przy obiektach zabytkowych z omówieniem efektów
- indywidualne i zespołowe opracowywanie dokumentacji (raporty badań, opis, rysunki, fotografie)
- warsztaty krytyczne – okresowe przeglądy postępów prac przy dokumentacji
- indywidualne i zespołowe projekty badawcze
- metoda mistrz-uczeń (student pracuje niemal samodzielnie, nauczyciel nadzoruje i koryguje),
- warsztat mistrzowski – prezentacje doświadczeń starszych studentów dla młodszych
- zespołowa praca konserwatorska nad dużym obiektem (podział zadań: badania, dokumentacja, konserwacja)
- metoda projektu zespołowego (np. wspólny raport z badań specjalistycznych),
- rotacja ról/zadań w projektach zespołowych
- metoda prób i błędów z korektą prowadzącego
- mini-prezentacje w pracowni nt. wniosków z własnych działań
- listy zadań opracowane przez studentów do samokontroli pracy
- burza mózgów nad możliwymi rozwiązaniami problemów,
- pokazy technologii konserwatorskich prowadzone przez zaproszonych specjalistów
- seminarium podsumowujące – prezentacja wyników własnych badań i dokumentacji
Projekt indywidualny lub grupowy, ćwiczenia warsztatowe, konwersatorium (dyskusja, projekty, korekty), relacja uczeń-mistrz.
Zajęcia mogą obejmować działania realizowane poza pracownią (np. montaż, demontaż, prace terenowe), prowadzone w formie zorganizowanych wyjazdów pod nadzorem pedagoga.
Wszystkie działania przy obiektach zabytkowych prowadzone są w ramach zajęć dydaktycznych i pod nadzorem pedagoga, zarówno w pracowni, jak i w trakcie zorganizowanych prac terenowych (np. montaż, demontaż, realizacje in situ).
Student nie prowadzi niezależnych ingerencji w substancję zabytkową poza nadzorowanym procesem dydaktycznym.
Dopuszczalne są wyłącznie czynności techniczne o charakterze pomocniczym realizowane zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami z prowadzącymi.
W przypadku obiektów o wysokim stopniu złożoności możliwe jest przekazanie ich do dalszej realizacji kolejnym rocznikom, co odzwierciedla rzeczywisty charakter długofalowych prac konserwatorskich.
Samodzielna praca studenta obejmuje kompleksowe domykanie dokumentacji obiektów rozpoczętych w semestrze 7 (a w przypadku realizacji bardziej złożonych – także wcześniej), integrację wyników badań z projektem oraz przygotowanie prezentacji podsumowującej rok i cały cykl realizacyjny.
Samodzielność dotyczy opracowania kompletnej dokumentacji, interpretacji wyników badań, uzasadnienia decyzji konserwatorskich, analiz porównawczych oraz syntezy wiedzy teoretycznej i praktycznej.
Zwiększony zakres pracy własnej wynika z syntetyzującego i podsumowującego charakteru semestru, którego celem jest przygotowanie studenta do samodzielnej praktyki zawodowej.
|
|
Język wykładowy
|
polski;
|
|
Liczba punktów ECTS:
|
15 ECTS, gdzie 1 ECTS = 25 godzin
|
|
Liczba godzin w bezpośrednim kontakcie z nauczycielem akademickim
|
195
Każda godzina jest godziną dydaktyczną, czyli trwa 45 minut.
|
|
Liczba godzin samodzielnej pracy studenta związanych z osiągnięciem efektów uczenia się (zgodnie z profilem specyfiki kształcenia na wydziale)
|
180 godz. pracy samodzielnej studenta
|
|
Wymagania wstępne
|
Zaliczony semestr 7 studiów magisterskich na kierunku „konserwacja i restauracja dzieł sztuki” w specjalności "konserwacja i restauracja rzeźby i elementów architektury“.
|
|
Cele dydaktyczne (treści programowe, opis przedmiotu)
|
Przygotowanie do prawidłowego rozpoznania konserwowanego dzieła pod względem historycznym, techniczno-technologicznym, przyczyn i rodzajów zniszczeń.
Nauka opracowania projektu i programu prac konserwatorskich i restauratorskich oraz realizacji założeń programowych projektu.
Nauka prawidłowego wykonywania prac konserwatorskich i restauratorskich na obiektach zabytkowych ze skał osadowych i krystalicznych oraz ich prawidłowej dokumentacji.
Realizacja efektów uczenia się ma charakter syntetyzujący i podsumowujący, obejmując pełną integrację wiedzy teoretycznej i umiejętności praktycznych zdobytych w semestrach 5–7.
W przypadku obiektów o wysokim stopniu złożoności możliwe jest przekazanie ich do dalszej realizacji kolejnym rocznikom, co odzwierciedla rzeczywisty, długofalowy charakter procesów konserwatorskich.
|
|
Forma i sposób zaliczenia przedmiotu (metody i kryteria oceny)
|
Ocena technicznego oraz artystycznego poziomu wykonanych prac konserwatorskich
i restauratorskich wraz z oceną dokumentacji tych prac, wg skali ocen umieszczonej w Regulaminie studiów.
10% oceny końcowej stanowi ocena za frekwencję,
90% oceny końcowej stanowi ocena efektów pracy i umiejętności zdobytych przez studenta, na którą składają się następujące składowe:
1) 50% – Ocena prawidłowości wykonanych zabiegów konserwatorskich zgodnie z nabytymi w trakcie ćwiczeń umiejętnościami. Ocena zdolności manualnych, umiejętności obserwacji oraz technicznego i artystycznego poziomu wykonanych prac konserwatorskich.
2) 25% – Ocena wykonanej dokumentacji konserwatorskiej, opartej na analizie obiektu kursowego w trakcie ćwiczeń (p.3-8 wym. końc.) oraz ocena prezentacji multimedialnej obiektu (p.10 wym. końc.)
3) 5% – Ocena stopnia zaangażowania w realizację zadań (przygotowanie do zajęć oraz aktywność w trakcie ich trwania).
4) 5% – Ocena stopnia samowystarczalności podczas pracy oraz umiejętności samodzielnego radzenia sobie z napotkanymi problemami konserwatorskimi.
5) 5% – Ocena umiejętności organizacji pracy, stopnia koncentracji podczas wykonywania zabiegów konserwatorskich i wytrwałości potrzebnej do ich realizacji.
6) 5% – Ocena umiejętności pracy w zespole (umiejętność współpracy, bezkonfliktowe zachowanie, udzielanie pomocy innym).
7) 5% – Ocena umiejętności współpracy z prowadzącym zajęcia, stosowanie się do poleceń pedagogów.
|
|
Wymagania końcowe
|
1. Według wskazań i w zakresie określonym przez pedagogów samodzielne i/lub zespołowe wykonanie prac konserwatorskich i restauratorskich na wybranym zabytku lub zabytkach ze skał krystalicznych oraz osadowych z zastosowaniem różnych metod konserwatorskich i restauratorskich. Zakres prac na dany semestr ustalany przez pedagogów.
2. Obecność na zajęciach w wymiarze co najmniej 75% zajęć.
Zaległości powstałe w wyniku usprawiedliwionych nieobecności w wymiarze większym niż 25% zajęć mogą zostać wyrównane, za zgodą pedagogów prowadzących zajęcia. Sposób i zakres zaliczenia zaległości ustalany jest indywidualnie dla studenta, przez pedagogów prowadzących zajęcia.
Nieobecności nieusprawiedliwione nie mogą przekroczyć 10% godzin zajęć. Nie ma możliwości wyrównywania zaległości powstałych w ich wyniku i wpływają one na obniżenie oceny końcowej.
Każdorazowo po przyjściu na zajęcia student ma obowiązek wpisania się na listę obecności w pracowni z odpowiednią datą (wraz z podaniem dokładnej godziny przyjścia na zajęcia i ewentualną adnotacją o wcześniejszym wyjściu z zajęć). Na podstawie list obecności wystawiana jest ocena za frekwencję na zajęciach.
Student ma obowiązek powiadomić prowadzącego zajęcia o planowanej nieobecności najpóźniej w dniu poprzedzającym zajęcia(szczególnie w sytuacji gdy absencja mogłaby zaburzyć ciągłość pracy na zajęciach i/lub spowodować problemy technologiczne przy pracach na obiekcie zabytkowym). Zgłoszenie nieobecności należy przesłać wiadomością e-mail na konta akademickie prowadzących zajęcia. W przypadku nieplanowanej obecności student ma obowiązek powiadomić prowadzącego zajęcia niezwłocznie gdy jest to możliwe.
Po ustaniu nieobecności dokument poświadczający usprawiedliwienie nieobecności należy przedstawić do wglądu prowadzącemu zajęcia pedagogowi, w celu odnotowania usprawiedliwienia.
3. Poprawne wykonanie badań specjalistycznych podsumowanych poprawnie wykonanym raportem z badań konserwowanego obiektu lub obiektów w ramach ćwiczeń, według zakresu ustalonego z pedagogami, we współpracy z Zakładem Badań Specjalistycznych i Technik Dokumentacyjnych (wersja cyfrowa i/lub wydruk komputerowy) Poprawność wykonania badań oraz ich raportu zostaje potwierdzona przez pracowników Zakładu BSiTD
4. Poprawne wykonanie dokumentacji fotograficznej, w tym fotografii specjalistycznych (wersja cyfrowa i/lub wydruk komputerowy), wraz z opisami zdjęć i uporządkowaniem plików na nośnikach, według zakresu ustalonego z pedagogami.
Dokumentacja fotograficzna wykonywana jest we współpracy z Zakładem Badań Specjalistycznych i Technik Dokumentacyjnych.
5. Poprawne dokumentowanie fotograficzne i opisowe przebiegu prac konserwatorskich wykonywanych na obiektach zabytkowych i/lub próbnikach/„makietach” w danym semestrze (wersja cyfrowa i/lub wydruk komputerowy),według zakresu ustalonego z pedagogami, wraz z opisami zdjęć i uporządkowaniem plików na nośnikach.
6. Poprawne prowadzenie dziennika prac konserwatorskich obiektu/obiektów kursowych ze skał osadowych i krystalicznych..
7. Poprawne wykonanie dokumentacji rysunkowej obiektu/obiektów kursowych na podstawie wskazań i w zakresie zadanym przez prowadzących zajęcia.
8. Poprawne wykonanie całości dokumentacji i/lub ostatecznej wersji wybranych punktów dokumentacji opracowywanego w ramach zajęć kursowych zabytku ze skał osadowych, oraz zabytku ze skał krystalicznych, według zakresu ustalonego z pedagogami (wydruk komputerowy części lub całości dokumentacji oraz poprawnie sformatowana wersja cyfrowa zapisana na dysku katedralnym i/lub na innym wskazanym nośniku).
9. Poprawne wykonanie kosztorysu i programu prac konserwatorskich, na podstawie wskazań i w zakresie zadanym przez prowadzących zajęcia (kosztorys materiałowy planowanych zabiegów konserwatorskich)
10. Multimedialna prezentacja związana z obiektem/obiektami kursowymi, przed prowadzącymi zajęcia i studentami z Katedry z roku III i IV (na tematy wskazane przez pedagogów, obejmujące wskazane punkty dokumentacji konserwatorskiej obiektu/ów kursowych).
|
|
Literatura obowiązkowa wykorzystywana podczas zajęć
|
1. Domasłowski W., Strukturalne wzmacnianie materiałów porowatych z uwzględnieniem obrazów, Toruń 2014.
2. Domasłowski W.Wapno dyspergowane - spoiwo zapraw i farb, Toruń 2014.
3. Zabytki kamienne i metalowe, ich niszczenie i konserwacja profilaktyczna, pod red. W. Domasłowskiego, Toruń 2011
|
|
Literatura uzupełniająca rekomendowana do samodzielnej pracy studenta
|
1. Cesare Brandi, Teoria restauracji, Warszawa 2006.
2. Jędrzejewska H., Etyka konserwatorska, Warszawa 1978.
3. Muniak J., Zagadnienia rekonstrukcji plastyki sepulkralnej w świetle prac konserwatorskich, przeprowadzonych na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie, aneks do pracy magisterskiej (…) pod kier. dr T. Rutkowskiego,1991.
4. Sawicki T., Konserwacja malowideł ściennych. Problemy estetyczne, Warszawa, 2010.
5. Sylwestrzak H., Kachnic J., Kamienne tworzywo sztuki, Toruń 2010.
6. Sztuka konserwacji i restauracji, CesareBrandi ( 1906-1988 ), jego myśl i debata o dziedzictwie. Sztuka konserwacji – restauracji w Polsce, pod. red. prof. I. Szmelter, M. Jadzińskiej, Warszawa 2007.
7. Sztuka konserwacji, Materiały nadesłane na konferencję z okazji pięćdziesięciolecia Wydziału Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, 24 i 25 października 1997, Warszawa 1997.
|
| Przedmiotowe efekty uczenia się
|
| Wiedza | Umiejętności | Kompetencje |
|---|
|
|
KU_03 wykonać profesjonalną dokumentacje opisową, fotograficzną, rysunkową, konserwowanego obiektu wykorzystując również technikę komputerową.
KU_04 zinterpretować i opisać konserwowane dzieło sztuki pod względem historycznym, stylistycznym, ikonograficznym, budowy technologicznej i techniki wykonania wykorzystując własną wiedzę, literaturę przedmiotu, dostępne źródła, wyniki badań specjalistycznych.
KU_05 przedstawić spójny projekt prac przy konserwowanym obiekcie uwzględniający jego historię, stylistykę, ikonografię, budowę technologiczną, technikę wykonania, rodzaje i zakres zniszczeń, funkcję, użycie właściwych materiałów i metod konserwatorskich, uzasadnienie usunięcia bądź pozostawienia późniejszych przekształceń, zakres i rodzaj interwencji restauratorskich.
KU_06 wykonać na wysokim poziomie technicznym konieczne prace konserwatorskie, powstrzymujące procesy niszczenia i wzmacniające materialną strukturę dzieła,
w bezpieczny sposób usuwać późniejsze nawarstwienia nie narażając na uszkodzenie jego oryginalnej struktury.
KU_07 wykonać na wysokim poziomie artystycznym konieczne prace restauratorskie
w zakresie uzupełniania ubytków materii i formy artystycznej dzieła stosując różne materiały i techniki retuszu oraz rekonstrukcji, przedstawić propozycję jego aranżacji
i ekspozycji.
KU_08 zorganizować warsztat i odpowiednie warunki pracy, posługiwać się specjalistycznymi urządzeniami i narzędziami przestrzegając zasad bhp.
|
KK_02 realizacji prac w interdyscyplinarnym zespole z poszanowaniem zasad etyki zawodowej i obowiązujących przepisów, współpracy z innymi specjalistami, przedstawicielami służby ochrony zabytków, koordynacji zadań, wykorzystania w różnych sytuacjach podstawowych pojęć i zasad z zakresu prawa własności intelektualnej (prawa własności przemysłowej, prawa autorskiego, itp.).
KK_03 wypowiadania się w formie słownej i pisemnej na tematy związane ze sztuką, wystąpień publicznych, dyskusji, przygotowania prezentacji z zakresu ochrony i konserwacji dzieł sztuki.
|
|
| Metody weryfikacji przedmiotowych efektów uczenia się
|
| Wiedza | Umiejętności | Kompetencje |
|---|
|
|
Weryfikacja osiągnięcia przedmiotowych efektów uczenia się odbywa się z zastosowaniem zróżnicowanych metod, adekwatnych do charakteru przedmiotu praktycznego i obejmuje: obserwację bezpośrednią pracy studenta, analizę wytworów pracy studenta, ocenę projektu, ocenę dokumentacji konserwatorskiej, ocenę raportu z badań, ocenę prezentacji ustnej oraz ocenę pracy zespołowej.
Weryfikacja ma charakter ciągły (formatywny) – poprzez systematyczne przeglądy etapowe, korekty indywidualne i bieżącą ocenę postępów pracy – oraz podsumowujący (sumatywny), obejmujący kompleksową ocenę wykonanych prac konserwatorskich i restauratorskich wraz z dokumentacją i prezentacją końcową.
Ocena końcowa ustalana jest zgodnie z zasadami określonymi w punkcie 16 sylabusa i uwzględnia stopień osiągnięcia wszystkich zakładanych efektów uczenia się. Ocenie podlega również odpowiedzialność za powierzone zadania, świadomość etyczna oraz gotowość do współpracy w środowisku zawodowym, właściwa dla zawodu konserwatora dzieł sztuki.
W semestrze 8 weryfikacja ma charakter kompleksowy i podsumowujący, obejmując integrację wiedzy i umiejętności zdobytych w toku całego modułu oraz ocenę gotowości studenta do samodzielnego podejmowania decyzji konserwatorskich w praktyce
zawodowej.
W zakresie efektów KU_03–KU_05 weryfikacja odbywa się poprzez analizę wytworów pracy studenta, obejmującą ocenę kompletności i poprawności dokumentacji opisowej, fotograficznej i rysunkowej, raportu z badań specjalistycznych, projektu i programu prac konserwatorskich oraz kosztorysu. Ocenie podlega poprawność merytoryczna, spójność opracowania, trafność doboru metod oraz umiejętność uzasadnienia przyjętych rozwiązań.
W zakresie efektów KU_06–KU_07 stosowana jest bezpośrednia obserwacja pracy studenta w trakcie realizacji zabiegów konserwatorskich i restauratorskich oraz analiza efektów końcowych wykonanych prac. Ocenie podlega poprawność technologiczna działań, poziom umiejętności manualnych, adekwatność doboru materiałów i metod, bezpieczeństwo prowadzonych prac oraz poziom artystyczny realizowanych uzupełnień i rekonstrukcji.
Efekt KU_08 weryfikowany jest poprzez obserwację organizacji stanowiska pracy, umiejętności posługiwania się specjalistycznymi narzędziami i urządzeniami oraz przestrzegania zasad bezpieczeństwa i higieny pracy.
|
Efekt KK_02 weryfikowany jest poprzez obserwację pracy studenta w zespole projektowym, ocenę współpracy z prowadzącymi i specjalistami, odpowiedzialności za powierzone zadania oraz przestrzegania zasad etyki zawodowej.
Efekt KK_03 weryfikowany jest poprzez ocenę prezentacji multimedialnej, udziału w
dyskusjach oraz poprawności języka specjalistycznego stosowanego w dokumentacji
pisemnej i wypowiedziach ustnych.
|
|
| Informacja: tygodniowa liczba godzin ćwiczeń lub wykładów, liczba punktów ECTS przynależna przedmiotowi oraz informacje o formie i zaliczeniu przedmiotu zawarte są w programie studiów. |
