Zajęcia w Pracowni Rzeźby prowadzone są w formie ćwiczeń, dialogu dydaktycznego, dyskusji dydaktycznej. Studentom udzielane są konsultacje i korekty podczas procesu realizacji zamierzeń twórczych i indywidualnego projektu studenta.
Realizowane są również oprowadzania kuratorskie, plenery, prezentacje, prelekcje oraz spotkania z twórcami i specjalistami.

Pozytywne zaliczenie IV roku studiów jednolitych magisterskich na Wydziale Rzeźby

Celem przedmiotu jest wszechstronny rozwój twórczy studentów poprzez kształtowanie indywidualnej postawy artystycznej, rozwijanie autonomicznego języka wypowiedzi oraz świadomego posługiwania się środkami wyrazu właściwymi dla rzeźby. Proces dydaktyczny przygotowuje do samodzielnego planowania, realizacji i prezentacji projektów artystycznych, rozwijając jednocześnie umiejętność krytycznej refleksji nad własną twórczością oraz współczesnymi zjawiskami w sztuce.
Treści programowe obejmują zagadnienia związane z analizą i interpretacją formy, przestrzeni, kompozycji, materiału i technologii rzeźbiarskich. Punktem wyjścia są studia z natury oraz ich twórcze przekształcenia prowadzące do budowania indywidualnej wypowiedzi artystycznej. Program uwzględnia realizację prac figuratywnych i abstrakcyjnych, obiektów, instalacji oraz działań site-specific i interwencji w przestrzeni publicznej. Istotnym elementem kształcenia jest świadomy dobór materiałów i technologii oraz rozumienie ich znaczenia dla idei dzieła.
W ramach przedmiotu realizowane są zadania rozwijające umiejętności obserwacji, analizy i interpretacji rzeczywistości, budowania narracji artystycznej oraz prowadzenia badań twórczych. Program obejmuje m.in. studium modela i jego autorską interpretację, projekty dotyczące tożsamości i pamięci miejsca, zagadnienia relacji człowieka z naturą i światem zwierząt, projektowanie rzeźby dla przestrzeni publicznej, realizację działań plenerowych oraz zespołowych projektów interdyscyplinarnych i międzynarodowych. Studenci podejmują również tematykę społecznej funkcji sztuki, dobrostanu, ekologii, posthumanizmu oraz odpowiedzialności artysty wobec współczesnych wyzwań cywilizacyjnych.
Program rozwija umiejętność samodzielnego formułowania problemów artystycznych, przygotowywania dokumentacji projektowej, prezentowania i uzasadniania własnych koncepcji oraz współpracy z partnerami zewnętrznymi i instytucjami kultury. Ważnym elementem procesu dydaktycznego są konsultacje, korekty, prezentacje, przeglądy semestralne oraz publiczna dyskusja nad realizowanymi projektami.
Na V roku program koncentruje się na przygotowaniu pracy dyplomowej, obejmując opracowanie koncepcji projektu, rozwój indywidualnych badań artystycznych, przygotowanie dokumentacji i aplikacji projektowych oraz realizację autorskiego dzieła dyplomowego.
Całość procesu dydaktycznego zmierza do przygotowania absolwenta do samodzielnej praktyki artystycznej, aktywnego uczestnictwa w życiu kulturalnym oraz funkcjonowania w krajowym i międzynarodowym obiegu sztuki.

Ocena indywidualnej pracy studenta według skali ocen umieszczonej w regulaminie studiów od 0 do 5+
Na ocenę składają się:
- Samodzielna realizacja koncepcji projektu w poszczególnych etapach pracy - 30%
- Autorska forma dzieł i ekspozycji wynikająca z merytorycznych treści podjętego zagadnienia -  30%
- Terminowa realizacja poszczególnych etapów pracy -  20%
- Prezentacja dzieł -  20%

Zaliczenie przedmiotu następuje przy frekwencji nie mniejszej niż 70%

Pozytywne zaliczenie toku nauczania, którego rezultatem jest realizacja programu pracowni, zadań i projektów wykonanych przez studenta. Na V roku program koncentruje się na przygotowaniu pracy dyplomowej, obejmując opracowanie koncepcji projektu oraz rozwój indywidualnych badań artystycznych i realizację autorskiego dzieła dyplomowego.

• Poprzęcka, Maria, Inne obrazy. Oko, widzenie, sztuka. Od Albertiego do Duchampa. Gdańsk 2008 Wydawnictwo słowo/obraz terytoria.
• Trzeciak, Katarzyna, Posągi i utopie. Rzeźba jako metafora nowoczesnej formy artystycznej, podmiotowości i politycznej wspólnoty. Kraków 2018,. Wydawnictwo Universitas.

• Kwartalnik Rzeźby Orońsko-Wydawnictwo Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku
• D’Alleva, Anne, Jak studiować historię sztuki. Kraków 2028. Wydawnictwo Universitas.
• D’Alleva, Anne, Metody i teorie historii sztuki. Kraków 2008. Wydawnictwo Universitas.
• Hall, Edward T., Ukryty wymiar. Warszawa 2009. Wydawnictwo Muza.
• Lakoff, George, i Mark Johnson, Metafory w naszym życiu. Warszawa 2010. Wydawnictwo Altheia
• Litorowicz, Aleksandra, i Monika Wróbel (red.), Sztuka. Aktualizacja. Co widać w przestrzeni publicznej Warszawy? Warszawa 2023. Wydawnictwo Fundacja Puszka.
• Montgomery, Charles, Miasto szczęśliwe. Jak zmienić nasze życie, zmieniając nasze miasta. Kraków 2015. Wydawnictwo Wysoki Zamek.
• Rusinek, Michał, Retoryka obrazu. Gdańsk 2023, Wydawnictwo słowo/obraz terytoria.
• Rzeźba wszędzie? Problematyka sztuki w przestrzeni publicznej, red. Katarzyna Chrudzimska-Uhera. Orońsko 2025: Wydawnictwo Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku.
• Sztuka w świecie znaków, red. Bogusław Żyłko. Gdańsk 2002. Wydawnictwo słowo/obraz terytoria.
• Bizio, Krzysztof, Kultura i sztuka w procesie rewitalizacji miast. Szczecin 2010. Wydawnictwo printshop.
• Walter Benjamin, Pasaże, red. Rolf Tiedemann, przeł. Ireneusz Kania, posłowie Zygmunt Bauman, Kraków 2005, Wydawnictwo Literackie.