-        Ćwiczenia warsztatowe, studyjne, kreacyjne, plenerowe.

-        Projekty indywidualne lub grupowe.

-        Wykłady problemowe, dyskusja dydaktyczna, korekta.

-        Indywidualne i grupowe przeglądy prac z dyskusją.

-        Publiczna prezentacja.

Zaliczenie drugiego roku studiów.

Pojęciem wyjściowym dla działań Pracowni jest przestrzeń. Słownik języka polskiego wyszczególnia kilka znaczeń tego terminu.
1. «nieograniczony obszar trójwymiarowy, w którym zachodzą wszystkie zjawiska fizyczne»
2. «część takiego obszaru objęta jakimiś granicami; też: miejsce zajmowane przez jakiś przedmiot»
3. «ogół zjawisk społecznych, politycznych itp.»

W nawiązaniu do pierwszego cytowanego znaczenia, proponujemy kategorię przestrzeni jako konieczny punkt odniesienia dla każdej twórczości artystycznej umocowanej w świecie fizycznym. Wykładnia zawarta w punkcie drugim zwraca uwagę na relacje wynikające z układów przestrzennych, takich jak stosunek ciała do zajmowanego miejsca, czy kontakt artysty/artystki z otaczającym światem. Refleksja, dla której punktem wyjścia jest punkt 3, może stanowić konsekwencję przyglądania się przestrzeni i jej wyraźnie relacyjnemu charakterowi. Przestrzeń staje się więc przedmiotem głębokiego namysłu na różnych polach: przestrzeni fizycznej, rozumianej jako przestrzeń pracowni, przestrzeń publiczna, mieszkanie lub natura; lub przestrzeni metaforycznej: przestrzeni wyobrażonej, społecznej, politycznej czy przestrzeni wizualnej. Za istotny punkt wyjścia do rozważań nad powyższą problematyką uważamy doświadczenie: nawiązanie autentycznego kontaktu z otaczającą rzeczywistością, tak aby przełożyło się ono na świadomą wypowiedź artystyczną. Drogą do nawiązania takiego kontaktu jest wspólna dyskusja i refleksja, ale być może w jeszcze większym stopniu uważna obserwacja, nasłuchiwanie, dotyk – możliwie pełne wykorzystanie naturalnych zmysłów.

Na początku każdego semestru ogłaszany jest temat zadania. Tradycyjnie rozpoczynamy wspólnym oglądaniem filmu fabularnego lub dokumentalnego, który może być wskazówką i inspiracją dla indywidualnych poszukiwań odpowiedzi. ”Zadanie" rozumiemy jako otwarte pytanie o szerokim zakresie interpretacyjnym. Wstępny pomysł studenta/studentki jest punktem wyjścia do wspólnego omawiania najbardziej adekwatnych form wyrazu, dopracowywania sensu, pogłębiania wypowiedzi. Jednym z podstawowych założeń pracowni jest, z jednej strony, naturalna potrzeba manualnej pracy nad artefaktami, a z drugiej – wymuszona przez wszechobecność technologii cyfryzacja. Program pracowni odzwierciedla to uwikłanie i proponuje wykonywanie prac, których realizacja może bazować na korzystaniu z telefonu komórkowego i jego popularnych funkcji. Namawiamy jednak do zaakcentowania ludzkiej perspektywy i korzystania z urządzenia jako narzędzia zapisu umocowanego w doświadczeniu. W praktyce może to oznaczać dowartościowanie niedoskonałości; stosowanie metod nieprofesjonalnych, samorodnych, w tradycji DIY (ang. Do it yourself). Jesteśmy również otwarci na media zaproponowane przez osoby studiujące. W ramach działań pracowni powstają zwykle prace instalacyjne, video, dźwiękowe, obiekty, fotografie czy też działania performatywne. Nazwy niektórych dotychczasowych zadań: Touch an Go, Czego Nie Widać, Od Ascezy do Imprezy, Natura 2020, Klucz do Skarbu Jest Skarbem.

Dodatkowym elementem dostępnym dla studentów/studentek wszystkich lat są wspólne wyjazdy warsztatowe. Projekty te odbywają się w wybranych mniejszych miastach w Polsce, dotyczą przestrzeni publicznej i zawsze kończą się jakąś formą podsumowania/prezentacji/wystawy. Dotychczas odbyły się działania „Sound of Puławy”, „Słowa Miasta”, "Życie Między Budynkami" oraz "Cichy Koncert z Lasu" odpowiednio w Puławach, Łomży, Nowym Dworze Mazowieckim i Hajnówce. Projekty te mają na celu skonfrontowanie doświadczeń młodych twórców/twórczyń z lokalnym kontekstem i nową, dotychczas niepoznaną przestrzenią miasta. W założeniu korzyść z tego rodzaju „spotkania” płynie dla obu stron - studentów/studentek oraz lokalnych społeczności.

Wszystkie działania dydaktyczne mają jeden cel: wspieranie osoby studiującej w odkrywaniu na własną rękę jej własnej artystycznej drogi, właściwych jej narzędzi i celów.

Zarówno semestr trzeci jak i czwarty kończą się grupowym omówieniem powstałych prac.

egzamin z oceną.

obecność na zajęciach, stawianie się na wyznaczone w trakcie trwania semestru przeglądy oraz wspólne działania.

przegląd indywidualny wykonanych podczas semestru prac i ich prezentacja w celu przeprowadzenia zaliczenia.

ocenie podlega uczestnictwo i zaangażowanie w zajęcia, jakość artystyczna i warsztatowa prac. Złożenie w wyznaczonym terminie pracy artystycznej ( do końca semestru ) i plików (o formacie dostosowanym indywidualnie, ustalonym wcześniej) zawierających odpowiedź na zadanie.
skala ocen: 0 – 5+

Wykonanie, w ramach dialogu dydaktycznego, cyklu prac na zadany temat,
ich publiczna prezentacja zawierająca opis założeń artystycznych. Udział w organizowanych przez Pracownię warsztatach, wykładach itp.

Theodor W. Adorno, Sztuka i Sztuki. Wybór Esejów,


Marc Auge , Nie-Miejsca,


John Berger, Sposoby Widzenia,


Jan Gehl, Życie między budynkami. Użytkowanie przestrzeni publicznych,


Oskar Hansen, Zobaczyć Świat,


Nicholas Mirzoeff, Jak zobaczyć świat


Juhani Pallasmaa, Oczy Skóry