1. Wprowadzenie w problematykę - wykład
problemowy, przedstawienie listy tematów, omówienie warunków i
sposobów jego realizacji, dyskusja.
2. Indywidualna praca artystyczna pod opieką prowadzącej
(przeglądy indywidualne, dyskusja na forum grupy).
Etapy pracy:
a. praca koncepcyjna (szkicownik / notatnik),
b. decyzje formalne – wybór środków wyrazu,
c. realizacja pracy,
d. werbalizacja – przygotowanie krótkiej eksplikacji autorskiej.
3. Prezentacja na forum grupy - prezentacja prac, omówienie i
dyskusja, refleksja nad procesem twórczym i zastosowanymi
środkami wyrazu.

Zaliczony I rok studiów I stopnia

Zajęcia w Pracowni Relacji Czasoprzestrzennych mają na celu rozwijanie umiejętności świadomego doświadczania, analizowania i wyrażania relacji czasu i przestrzeni w formach intermedialnych i multimedialnych. Punkt wyjścia stanowi refleksja nad przemianami pojęć czasu i przestrzeni w drugiej połowie XX wieku, które stały się jednym z kluczowych obszarów poszukiwań współczesnej sztuki.
W tym okresie, pod wpływem teorii filozoficznych (m.in. Henri Bergsona), naukowych (relatywistyczna koncepcja czasu Alberta Einsteina) oraz przemian kulturowych, artyści zaczęli redefiniować tradycyjne rozumienie dzieła sztuki jako trwałego obiektu. W jego miejsce pojawiły się praktyki procesualne, efemeryczne i performatywne, w których czas i przestrzeń funkcjonują nie tylko jako temat refleksji, lecz także jako pełnoprawne medium twórcze.
W działaniach takich jak performance, happening czy body art (m.in. twórczość Mariny Abramović czy praktyki Fluxusu) czas przyjmuje formę zdarzenia — istniejącego wyłącznie w momencie swojego trwania, często zależnego od obecności ciała artysty i widza. Z kolei w realizacjach site-specific, instalacjach oraz land arcie (np. prace Roberta Smithsona) przestrzeń przestaje być neutralnym tłem, stając się aktywnym czynnikiem współtworzącym sens dzieła.
Istotną rolę odgrywa również widz, którego obecność, ruch, percepcja i czas spędzony w przestrzeni pracy artystycznej dopełniają jej znaczenie. Doświadczenie dzieła staje się procesem — dynamicznym i otwartym — podobnie jak w kinie autorskim Andrieja Tarkowskiego, gdzie czas i przestrzeń budują narrację poprzez trwanie, rytm i uważność.

Przykładowe zadania realizowane w pracowni:

Zadanie 1 – „Podmiot w czasie i przestrzeni” Zadanie koncentruje się na refleksji nad podmiotowością („ja”) jako punktem odniesienia w relacjach czasoprzestrzennych oraz na jej artystycznej interpretacji.

Zadanie 2 – „Kompozycja, barwa i światło w doświadczeniu przestrzeni” Celem zadania jest eksploracja przestrzeni poprzez świadome operowanie kompozycją, barwą i światłem jako środkami budującymi emocje, znaczenia i narrację wizualną.

Podczas oceny brane są pod uwagę:

- regularność i systematyczność pracy oraz przedstawianie jej postępów (prace niekonsultowane nie są uwzględniane przy zaliczeniu),
- zaangażowanie i aktywność w toku zajęć, w tym udział w wymianie intelektualnej na forum grupy,
- samodzielność twórcza oraz umiejętność korzystania ze zdobytej wiedzy w realizacji celów artystycznych,
- świadomość podejmowanych decyzji artystycznych i zdolność do ich uzasadnienia,
- jakość i poziom artystyczny wykonanych prac,
- aktywny udział w przygotowaniu i realizacji wystawy końcoworocznej.

Skala ocen zgodna z regulaminem studiów Wydziału Sztuki Mediów ASP

Przygotowanie pracy multimedialnej wraz z opisem, w formie kwalifikującej się do wystawy.

Łukasz Guzek — Rekonstrukcja sztuki akcji w Polsce, Kraków: Universitas, 2012;

Barbara Ilkosz - Kolekcja sztuki polskiej II połowy XX wieku i XXI wieku, 2016, Wydawnictwo: Muzeum Narodowe we Wrocławiu;

Olga Kłosiewicz — Polska sztuka współczesna przełomu XX i XXI wieku, 2015, Wydawnictwo RM;

Piotr Krajewski (red.) — Ukryta dekada. Polska sztuka wideo 1985–1995, Wrocław: Fundacja WRO;

Anna Markowska, Dwa przełomy. Sztuka polska po 1955 i 1989 roku, Toruń: Wydawnictwo UMK;

Wojciech Włodarczyk - Sztuka polska, t.7. Sztuka XX i początku XXI wieku, 2022, ARKADY;

Józef Robakowski — Obrazy energetyczne i zapisy biomechaniczne, 2007, Centrum Sztuki WRO;

Anda Rottenberg - Sztuka w Polsce 1945-2005, 2020, Wydawnictwo Stentor;

Michael Rush - Video Art, 2007, Wydawnictwo - Thames & Hudson;

Bartosz Zając, Karol Jóźwiak — Trajektorie obrazów: Strategie wizualne w sztuce współczesnej, 2015, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego;