Wykład

4 godz./tyg
suma 60 godz/semestr
Każda godzina jest godziną dydaktyczną czyli 45 min.
Wykład (kursowy, monograficzny), konwersatorium (dialog dydaktyczny, dyskusja, korekty), projekt indywidualny, projekt zbiorowy.

Zaliczony pozytywnie obowiązkowy przegląd komisyjny po pierwszym semestrze studiów oraz zdany egzamin.

Studenci po ukończeniu zajęć z technik i technologii malarstwa ściennego na 6-letnich stacjonarnych studiach jednolitych (8 semestrów) powinni być przygotowani do zespołowej oraz samodzielnej pracy. Umieć rozpoznać ,nazwać i określić zastosowane rozwiązania konstrukcyjne ,technikę ich wykonania i zastosowane technologie oraz wykonać malowidła i dekoracje ścienne w różnych technikach stosowanych w różnych okresach stylowych w sztuce. Temu służą ćwiczenia i wykłady, na których przekazywana jest wiedza o technikach i technologii malowideł ściennych oraz metodach badawczych identyfikujących rodzaj techniki oraz czas powstania polichromii w obiekcie zabytkowym.

Przekazanie studentowi wiedzy teoretycznej z zakresu historycznego rozwoju form architektonicznych, zmiennych technik i technologii wykonania dawnych narzutów wapiennych oraz rozwoju technik dekoracji ściennych, materiałów, sposobu ich użycia do wykonania poszczególnych technik.
Przekazywanie wiedzy o technikach i technologii malowideł ściennych oraz metodach badawczych identyfikujących rodzaj techniki oraz czas powstania polichromii w obiekcie zabytkowym.
Wykorzystanie wiedzy z dziedziny technik i technologii wykonania dekoracji ściennych w konserwacji obiektów zabytkowych między innymi do wykonania rekonstrukcji.
Wypracowanie umiejętności posługiwania się literaturą źródłową oraz formułowania myśli i prezentacji wybranych zagadnień z technik i technologii malarstwa ściennego.
Tematy wykładów:

Tradycyjne techniki malarstwa ściennego (techniki a fresco i a secco)
Okres prehistoryczny
Starożytny Egipt, Mezopotamia, kultura egejska
Starożytna Grecja
Malarstwo etruskie
Rzym
Historia mozaiki
Malarstwo średniowieczne (wczesnośredniowieczne, romańskie, gotyckie)
Technika bizantyńskiego malarstwa ściennego
Technika sgraffita
Technika buon fresko (fresk renesansowy)
Technika fresku barokowego (fresku wapiennego)
Techniki malarstwa ściennego w XIX i XX w.

Wiedza nabyta na wykładach, sprawdzana jest i oceniana na podstawie pisemnych kolokwiów i egzaminów ustnych.

Skala ocen według obowiązującej na Wydziale od 2 do 5.

W ciągu semestru na zajęciach kierunkowych dopuszczalne są trzy nieobecności, zarówno usprawiedliwione, jak i nieusprawiedliwione, pozwalające zaliczyć przedmiot kierunkowy, co stanowi 10% zajęć w semestrze. Sumowane są spóźnienia (spóźnienie rozumiane jest jako przyjście na zajęcia maksymalnie 15 minut po czasie ich rozpoczęcia) i mają one wpływ na liczbę nieobecności studenta – są do tych nieobecności dodawane.

Student ma obowiązek skonsultować się z prowadzącym zajęcia w sprawie ustalenia możliwości wyrównania zaległości. Prowadzący zajęcia (kierownik pracowni) decyduje o możliwości, zakresie, sposobie i terminie wyrównania zaległości powstałych wskutek nieobecności studenta na zajęciach. Prowadzący zajęcia nie gwarantuje możliwości odpracowania nieobecności, jeżeli musiałoby się ono odbyć poza przewidzianą siatką zajęć.

Wszystkie nieobecności powyżej trzech wynikające z przyczyn losowych lub chorobowych powinny być rozpatrywane przez Prodziekana ds. studenckich.

Student, który nie wyrównał zaległości, nie może uzyskać zaliczenia przedmiotu.

Frekwencja wpływa na końcową ocenę semestralną – jest jedną ze składowych oceny semestralnej.

Na obniżenie oceny końcowej może wpłynąć zniszczenie innych znajdujących się w pracowni prac studenckich. Studenci w trakcie zajęć są zobowiązani do odpowiedniego zabezpieczenia prac znajdujących się w bezpośrednim sąsiedztwie wykonywanego przez nich ćwiczenia oraz do zachowania ostrożności przy pracy i obchodzenia się z szacunkiem do prac innych studentów.

Obecność na wykładach.

Zdanie egzaminu końcowego dotyczącego wykładów.

1. Stawicki S., Podłoża konstrukcyjne w malarstwie ściennym, skrypt nr 13 ASP, Warszawa 1991

2. Witruwiusz, O Architekturze Ksiąg Dziesięć, Biblioteka Antyczna, Prószyński i S-ka, Warszawa 1999.

3. Cennino Cennini, Rzecz o malarstwie

4. Teofil Prezbiter, Diversarum Artium Schedula, Średniowieczny zbiór przepisów o sztukach rozmaitych, przekład z języka łacińskiego i opracowanie: Stanisław Kobielus, Wydawnictwob Benedyktynów, Kraków 1998

5. Doerner M., Materiały malarskie i ich zastosowanie, Arkady, Warszawa 1975.

6. Ślesiński W., Techniki malarskie- spoiwa mineralne, Arkady, Warszawa 1984.

7. Slansky B., Techniki malarstwa, t. I Materiały do malarstwa i konserwacji, Arkady 1960

8. Stawicki S., Technologia ściennych malowideł bizantyjsko- ruskich, Ochrona Zabytków r.23, nr 4, Warszawa 1970, r. 24, nr 1, Warszawa 1971.

9. Koch W., Style w architekturze, Wyd. Bertelsmann Publishing, licencja Świat Książki, Warszawa1996.

10. Ciabach J., Właściwości żywic sztucznych stosowanych w konserwacji zabytków, UMK, Toruń 1997.

1. Sawicki T., Techniki zachodnioeuropejskiego malarstwa ściennego w XIX wieku, skrypt nr 16 ASP, Warszawa 2004.

2. Hopliński J., Farby i Spoiwa Malarskie, Warszawa 1959.

3. Bunnep A.B., Materiały i technika monumentalnego dekoracyjnego malarstwa

4. Mayer R., Materiały i metody malarstwa, rysunku, ceramiki

5. Parczewski W., Tworzywa sztuczne w architekturze, skrypt nr 16 ASP, Warszawa 2004.

6. Stec M., Konserwacja renesansowych sgraffit z Zagrodna, BMiOZ, Warszawa 1992

7. The anatomy of wood, (praca zbiorowa), Crescend Books New York, NewYork 1976.

8. Kornecki M., Kościoły drewniane w Małopolsce, ODZ, Warszawa-Kraków 1999.

9. Krassowski W., Dzieje budownictwa i architektury na ziemiach Polski, t.1-3, Arkady, Warszawa 1990-91

10. Urban L., Technologia. Murarstwo i tynkarstwo, Wyd. Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1983.