Wykład

4 godz./tyg
suma 60 godz/semestr
Każda godzina jest godziną dydaktyczną czyli 45 min.
Wykład (kursowy, monograficzny), konwersatorium (dialog dydaktyczny, dyskusja, korekty), projekt indywidualny, projekt zbiorowy.

Zaliczony pozytywnie obowiązkowy przegląd komisyjny po pierwszym semestrze studiów oraz zdany egzamin.

Studenci po ukończeniu zajęć z technik i technologii malarstwa ściennego na 6-letnich stacjonarnych studiach jednolitych (8 semestrów) powinni być przygotowani do zespołowej oraz samodzielnej pracy. Umieć rozpoznać ,nazwać i określić zastosowane rozwiązania konstrukcyjne ,technikę ich wykonania i zastosowane technologie oraz wykonać malowidła i dekoracje ścienne w różnych technikach stosowanych w różnych okresach stylowych w sztuce. Temu służą ćwiczenia i wykłady, na których przekazywana jest wiedza o technikach i technologii malowideł ściennych oraz metodach badawczych identyfikujących rodzaj techniki oraz czas powstania polichromii w obiekcie zabytkowym.

Przekazanie studentowi wiedzy teoretycznej z zakresu historycznego rozwoju form architektonicznych, zmiennych technik i technologii wykonania dawnych narzutów wapiennych oraz rozwoju technik dekoracji ściennych, materiałów, sposobu ich użycia do wykonania poszczególnych technik
Przekazywanie wiedzy o technikach i technologii malowideł ściennych oraz metodach badawczych identyfikujących rodzaj techniki oraz czas powstania polichromii w obiekcie zabytkowym.
Wykorzystanie wiedzy z dziedziny technik i technologii wykonania dekoracji ściennych w konserwacji obiektów zabytkowych między innymi do wykonania rekonstrukcji.
Wypracowanie umiejętności posługiwania się literaturą źródłową oraz formułowania myśli i prezentacji wybranych zagadnień z technik i technologii malarstwa ściennego.
Tematy wykładów:

Tradycyjne techniki malarstwa ściennego (techniki a fresco i a secco)
Okres prehistoryczny
Starożytny Egipt, Mezopotamia, kultura egejska
Starożytna Grecja
Malarstwo etruskie
Rzym
Historia mozaiki
Malarstwo średniowieczne (wczesnośredniowieczne, romańskie, gotyckie)
Technika bizantyńskiego malarstwa ściennego
Technika sgraffita
Technika buon fresko (fresk renesansowy)
Technika fresku barokowego (fresku wapiennego)
Techniki malarstwa ściennego w XIX i XX w.

Wiedza nabyta na wykładach, sprawdzana jest i oceniana na podstawie pisemnych kolokwiów i egzaminów ustnych.

Skala ocen według obowiązującej na Wydziale od 2 do 5.

W ciągu semestru na zajęciach kierunkowych dopuszczalne są trzy nieobecności, zarówno usprawiedliwione, jak i nieusprawiedliwione, pozwalające zaliczyć przedmiot kierunkowy, co stanowi 10% zajęć w semestrze. Sumowane są spóźnienia (spóźnienie rozumiane jest jako przyjście na zajęcia maksymalnie 15 minut po czasie ich rozpoczęcia) i mają one wpływ na liczbę nieobecności studenta – są do tych nieobecności dodawane.

Student ma obowiązek skonsultować się z prowadzącym zajęcia w sprawie ustalenia możliwości wyrównania zaległości. Prowadzący zajęcia (kierownik pracowni) decyduje o możliwości, zakresie, sposobie i terminie wyrównania zaległości powstałych wskutek nieobecności studenta na zajęciach. Prowadzący zajęcia nie gwarantuje możliwości odpracowania nieobecności, jeżeli musiałoby się ono odbyć poza przewidzianą siatką zajęć.

Wszystkie nieobecności powyżej trzech wynikające z przyczyn losowych lub chorobowych powinny być rozpatrywane przez Prodziekana ds. studenckich.

Student, który nie wyrównał zaległości, nie może uzyskać zaliczenia przedmiotu.

Frekwencja wpływa na końcową ocenę semestralną – jest jedną ze składowych oceny semestralnej.

Obecność na wykładach.

Zdanie egzaminu końcowego dotyczącego wykładów.

1. Cennini C., Rzecz o malarstwie, przekład Tyszkiewicz S., Ossolineum, Wrocław 1955

2. Dionizjusz z Furny, Hermeneia, przekład Kania I., Wyd. Uniwersytetu Jagielońskiego, Kraków 2003

3. Mora P., Mora L., Philppot P. Conservation of Wall Paintings, Butterworths 1984

4. Sawicki T., Techniki zachodnioeuropejskiego malarstwa ściennego w XIX w., skrypt nr 16, ASP w Warszawie, 2002

5. Sawicki T., Włoska technika a bianco di calce na przykładzie bielańskich fresków Michelangelo Palloniego, Ochrona Zabytków, nr 3, 1997, s. 239 - 249

6. Stawicki S., Technika ściennych malowideł bizantyjsko- ruskich w: Ochrona Zabytków 1970 R.23 nr 4; 1971 R.24 nr 1

7. Ślesiński W., Techniki malarskie - spoiwa mineralne,1983

8. Ślesiński W. Techniki malarskie - spoiwa organiczne,1984

9. Teofil Prezbiter, Diversarum Artium Schedula, przekład i opracowanie Kobielus S., Tyniec Wydawnictwo Benedyktynów, Kraków 1998

10. Witruwiusz, O architekturze ksiąg dziesięć, przekład Kumaniecki K., Prószyński i S-ka, Warszawa 1999.

1. Dobrowolski W., Malarstwo etruskie, PIW, Warszawa 1979

2. Hopliński J. Farby i spoiwa malarskie. Wrocław 1959, 1990

3. Lipińska J., Historia rzeźby, reliefu i malarstwa starożytnego Egiptu, Wydawnictwa UW 1978

4. Nowicka M., Malarstwo antyczne – zarys, Ossolineum, Wrocław 1985

5. Sadurska A., Archeologia Starożytnego Rzymu – od epoki królów do schyłku republiki, PWN, Warszawa 1975, Archeologia Starożytnego Rzymu – okres cesarstw, PWN, Warszawa 1980

6. Sawicki T., Malowane kościoły Północnej Mołdawii, Biuletyn Informacyjny Konserwatorów Dzieł Sztuki, vol. 7, No 1 – 2 /24 – 25/, 1996

7. Sawicki T., Upadek techniki buon fresco w XIX w, Ochrona Zabytków, nr 4, 1994

8. Slansky B. Technika malarska. T. 1. Wrocław 1960

9. Stawicki S., Techniczne i technologiczne problemy ściennych malowideł bizantyńsko-ruskich w kościele zamkowym w Lublinie, w: Kaplica Trójcy Świętej na zamku w Lublinie, materiały sesji zorganizowanej w Muzeum Lubelskim 24 – 26 kwietnia 1997 roku, Muzeum Lubelskie w Lublinie 1999

10. Ślesiński W.. Warsztat artysty malarza z pierwszej połowy XIX wieku w: Ochrona Zabytków 1969 b.r. 4 s. 257 - 263.