Projekt indywidualny (podstawowa forma zajęć), wykład kontekstowy, dialog dydaktyczny, zajęcia warsztatowe, wspólne przeglądy projektów, konsultacje indywidualne, e-learning (platforma do wymiany materiałów).

Pozytywne zaliczenie wszystkich przedmiotów kursowych I i II roku SSL. W przypadku studentów I roku studiów magisterskich, którzy nie realizowali wcześniej projektów meblarskich w formie prototypu – realizacja zadania przewidzianego dla studentów III roku jednolitych studiów magisterskich.

Cele dydaktyczne

Celem procesu dydaktycznego w semestrze letnim III roku studiów licencjackich jest:

1. Zapoznanie studentów z podstawami programu CAD Fusion 360.
2. Przedstawienie sposobów wykorzystania narzędzi cyfrowych w procesie projektowania detali wnętrzarskich.
3. Wprowadzenie studentów w podstawy technologii druku 3D.
4. Zapoznanie studentów z podstawami technologii ceramicznej.
5. Opracowanie autorskiego projektu kafla ceramicznego jako detalu wnętrzarskiego w oparciu o zdobytą wiedzę i umiejętności.
6. Przeprowadzenie kompletnego procesu projektowego i produkcyjnego — od koncepcji, poprzez wykonanie modelu i formy, aż po realizację odlewu, wypał oraz szkliwienie zaprojektowanego obiektu.

Treści poruszane w wykładach:

1. Wprowadzenie do programu Fusion 360 (3 spotkania po 90 minut):
   - podstawy pracy w środowisku programu — szkicowanie, geometria konstrukcyjna oraz operacje modelowania bryłowego,
   - modelowanie parametryczne oraz metody modyfikowania geometrii; wprowadzenie do modelowania powierzchniowego,
   - przygotowanie dokumentacji projektowej oraz modeli przeznaczonych do realizacji w technologii druku 3D.
2. Wprowadzenie do technologii ceramicznej — omówienie właściwości materiału, podstawowych procesów formowania oraz zależności pomiędzy technologią wykonania a decyzjami projektowymi.
3. Wprowadzenie do technologii druku 3D FDM — prezentacja możliwości i ograniczeń technologii addytywnych w kontekście projektowania detali wnętrzarskich oraz przygotowania modeli do wytwarzania.

Proces kształcenia opiera się na realizacji całosemestralnych, indywidualnych zadań projektowych, uzupełnionych cyklem wykładów odnoszących się do zagadnień istotnych dla projektowania mebli oraz detali wnętrzarskich.

Celem pracy projektowej jest zapoznanie studentów z pełnym procesem kształtowania detalu — od sformułowania założeń projektowych, poprzez poszukiwanie formy, aż po realizację prototypu. Szczególny nacisk zostaje położony na szkicowanie oraz własnoręczne modelowanie w skali 1:1, rozwijające rozumienie proporcji, relacji przestrzennych oraz właściwości materiałowych.

Istotnym elementem procesu dydaktycznego jest także budowanie umiejętności świadomego podejmowania decyzji projektowych z uwzględnieniem uwarunkowań plastycznych, konstrukcyjnych i technologicznych, a także rozwijanie zdolności tworzenia spójnej narracji wokół projektowanego obiektu.

Kolejnym obszarem kształcenia jest rozwijanie kompetencji w zakresie technologii CAD, umożliwiających tworzenie, rozwijanie oraz dokumentowanie projektów detali wnętrzarskich i mebli. Nauka pracy w środowisku cyfrowym zostaje rozszerzona o podstawy technologii druku 3D, traktowanej jako narzędzie wspierające proces prototypowania oraz weryfikacji rozwiązań projektowych.

Istotnym elementem procesu dydaktycznego jest również przygotowanie dokumentacji projektowej zgodnej z dobrymi praktykami opracowywania rysunku technicznego, z odniesieniem do aktualnych norm (PN-EN ISO 128, PN-EN ISO 129, PN-EN ISO 5455/5456, PN-EN ISO 7200). Pozwala to studentom nabyć umiejętność precyzyjnego komunikowania założeń projektowych w sposób właściwy dla współczesnej praktyki zawodowej.

Zwieńczeniem procesu jest realizacja prototypu, którego zadaniem jest weryfikacja przyjętych rozwiązań funkcjonalnych, konstrukcyjnych i estetycznych poprzez bezpośredni kontakt z materialną formą obiektu.

Realizacja programu dydaktycznego ma na celu:

• Wyposażenie studentów w podstawowe kompetencje w zakresie narzędzi cyfrowych, umożliwiające projektowanie oraz realizację detali wnętrzarskich i mebli, ze szczególnym uwzględnieniem modelowania parametrycznego CAD oraz technologii druku 3D FDM.
• Wprowadzenie w zagadnienia technologii ceramicznej, traktowanej jako modelowy przykład procesu produkcyjnego o jasno określonych etapach oraz uwarunkowaniach technologicznych, wpływających na charakter podejmowanych decyzji projektowych.
• Rozwijanie umiejętności projektowania elementów wyposażenia wnętrz odpowiadających wymaganiom użytkowym, estetycznym oraz emocjonalnym, z uwzględnieniem relacji pomiędzy detalem a strukturą przestrzeni.
• Kształtowanie wrażliwości projektowej oraz uważności na rolę detalu w budowaniu charakteru wnętrza.
• Wspieranie rozwoju indywidualnej postawy twórczej, umożliwiającej świadomą i odpowiedzialną ekspresję projektową.
• Rozwijanie umiejętności pracy z materią oraz projektowania w skali 1:1, umożliwiających bezpośrednią weryfikację decyzji projektowych poprzez doświadczenie fizycznych właściwości materiału, konstrukcji oraz proporcji obiektu.
• Integrację narzędzi cyfrowych z pracą manualną, prowadzącą do świadomego łączenia modelowania komputerowego z bezpośrednim doświadczeniem materiału oraz procesów wytwórczych.

Zadanie projektowe całosemestralne: 
Kafel ceramiczny

Kafel ceramiczny jako detal budujący charakter wnętrza

Celem zadania jest zaprojektowanie oraz wykonanie ceramicznego kafla dekoracyjnego o maksymalnych wymiarach 250 × 250 mm, przeznaczonego do zastosowania we wnętrzu jako element kształtujący jego nastrój, rytm oraz tożsamość wizualną.

Projektowany obiekt powinien wykraczać poza funkcję okładziny — ma stanowić świadomie zaprojektowany detal architektoniczny, zdolny przyciągać uwagę oraz współtworzyć atmosferę przestrzeni.

Kafel może funkcjonować:

• jako powielany element akcentowy,
• jako moduł budujący większą powierzchnię,
• jako komponent systemu umożliwiającego tworzenie zróżnicowanych kompozycji przestrzennych.

Możliwe obszary zastosowania obejmują między innymi:

• fragmenty ścian,
• lady recepcyjne,
• obudowy elementów stałych,
• przegrody,
• nisze architektoniczne.

Projekt powinien uwzględniać relację detalu z większą strukturą wnętrza oraz jego wpływ na odbiór przestrzeni.

Główne cele dydaktyczne

Zadanie ma na celu zapoznanie studentów z pełnym, materialnym procesem powstawania elementu architektonicznego — od modelu cyfrowego po gotowy wyrób ceramiczny.

Szczególny nacisk zostanie położony na:

• myślenie modułowe,
• operowanie światłem i cieniem,
• świadome kształtowanie reliefu,
• rozumienie zależności pomiędzy geometrią a efektem wizualnym,
• projektowanie z uwzględnieniem uwarunkowań technologicznych.

Projekt powinien być wynikiem świadomych i racjonalnych decyzji, a nie wyłącznie gestu formalnego.

Etapy realizacji

1. Wprowadzenie do modelowania parametrycznego

Krótki kurs podstaw programu Fusion 360 obejmujący narzędzia niezbędne do tworzenia form przestrzennych przygotowanych do druku 3D.

Celem nie jest biegłość programowa, lecz zdobycie kompetencji pozwalających świadomie modelować formę kafla.

2. Projekt cyfrowy kafla

Opracowanie modelu 3D z uwzględnieniem:

• powtarzalności modułu
• sposobu łączenia elementów
• głębokości reliefu
• wpływu światła na powierzchnię
• technologicznych ograniczeń produkcji

Na tym etapie szczególnie istotna jest kontrola skali oraz precyzja geometrii.

3. Druk 3D modelu

Wykonanie fizycznego modelu stanowiącego podstawę do przygotowania formy.

Model powinien być zaprojektowany w sposób umożliwiający poprawne odwzorowanie detalu.

4. Przygotowanie formy gipsowej

Na podstawie wydruku zostanie wykonana forma umożliwiająca wielokrotne odtwarzanie elementu ceramicznego.

Studenci zapoznają się z podstawami procesu formierskiego oraz jego wpływem na projekt.

5. Formowanie kafli

Realizacja elementów ceramicznych poprzez:

• odlewanie
  lub
• wyciskanie w formie

W trakcie pracy należy uwzględniać właściwości materiału, w szczególności jego skurcz oraz podatność na deformacje.

6. Szkliwienie i wypał

Wybór szkliwa ze zdefiniowanej palety.

Należy traktować szkliwo jako integralną część projektu, nie jako etap dekoracyjny.

7. Prezentacja końcowa

Student zobowiązany jest do przedstawienia:

• gotowego kafla
• wizualizacji zastosowania we wnętrzu
• krótkiego opisu idei projektowej

Założenia projektowe

Projekt powinien:

• wykorzystywać potencjał światłocienia
• operować rytmem lub strukturą
• zachowywać dyscyplinę formalną
• być możliwy do powielenia

Zakres opracowania zadania semestralnego:

1. Opracowanie koncepcji projektowej wraz z analizą inspiracji i funkcji obiektu.
2. Stworzenie narracji wokół projektu – określenie, jak świecznik wpisuje się w scenariusz wnętrza i rytuały użytkownika (codzienne, symboliczne, estetyczne, religijne).
3. Wykonanie serii szkiców i modeli studialnych w materiałach zastępczych.
4. Przygotowanie dokumentacji projektowej (rysunki, model cyfrowy – opcjonalnie).
5. Wykonanie prototypu w skali 1:1 z docelowego materiału.
6. Projekt podstawowy świecznika w skali redukcyjnej – rysunki techniczne (rzuty prostokątne i rzut perspektywiczny), pozwalające uchwycić proporcje i charakter obiektu.
7. Projekt wykonawczy w skali 1:1 – rysunek roboczy przygotowany z myślą o realizacji prototypu.
8. Opis projektu – krótka charakterystyka idei, materiału i narracji towarzyszącej obiektowi.
9. Dokumentacja fotograficzna lub wizualizacje – prezentacja zarówno procesu, jak i efektu końcowego.

Studenci realizując zadania semestralne otrzymują jedną ocenę za projekt i opracowanie techniczne z wykorzystaniem pełnej, obowiązującej skali ocen umieszczonej w Regulaminie studiów od 0 do 5+.

Składowe oceny:
samodzielność pracy 20%
ocena stopnia zaangażowania 20%
poziom podania projektu 15%
poziom plastyczny i merytoryczny projektu 20%
prawidłowość i staranność wykonania dokumentacji 15%
realizacja prototypu 10%

Zaliczenie przedmiotu następuje przy frekwencji nie mniejszej niż 75%

Prezentacja zrealizowanych zadań semestralnych, świadczących opanowaniu w stopniu podstawowym warsztatu projektanta i umiejętności łączenia własnej kreatywności z wiedzą techniczną i technologiczną w celu uzyskania indywidualnych rozwiązań projektowych spełniających wymogi ergonomiczne, funkcjonalne, formalne i plastyczne.

1. Projektowanie mebli – Jerzy Smardzewski – PWRiL 2009 r.
2. Atlas antropometryczny dorosłej ludności Polski dla potrzeb projektowania – IWP
3. Meblarstwo – podstawy konstrukcji i projektowania – Czesław Mętrak – WNT 1992 r.
4. Konstrukcje mebli – Irena Swaczyna – WSiP 1998 r.
5. Ergonomia mieszkania – Etienne Grandjeane – ARKADY 1978 r.
6. Projektowanie Ergonomiczne – Edwin Tytyk – PWN 2001 r.
7. Konstrukcje mebli. Rysunek techniczny – Lesław Giełdowski – WSiP 1995 r.

Większość w.w. pozycji jest dostępna w Bibliotece Uczelni. Dodatkowo prowadzący pracownię udostępnia z własnych zbiorów.

1. Słowniczek terminologiczny mebli – J. Grzelak – PWN 1998 r.
2. Anatomia drewna – Wojciech Kokociński – PRODRUK 2005 r.
3. Atlas drewna – J.D. Godet – Oficyna Wydawnicza MULTICO 2008 r.
4. Materiałoznawstwo przemysłu drzewnego – J. Szczuka, J. Żurowski – WSiP 1999 r.
5. Meble stylowe – F. Asensio – ARKADY 2004 r.
6. Meble stylowe – Gyula Kaesz. – Ossolineum 1990 r.
7. Komputerowe wspomaganie projektowania – J. Gis, R. Markiewicz – REA 2008 r.
8. Komputerowo zintegrowane wytwarzanie mebli – Jerzy Smardzewski – PWRiL 2007 r.
9. Manufacturing Processes for Design Professionals – Rob Thompson – Thames & Hudson 2007 r.

Większość w.w. pozycji jest dostępna w Bibliotece Uczelni. Dodatkowo prowadzący pracownię udostępnia z własnych zbiorów.