|
Typ przedmiotu
|
Podstawowy
|
|
Metody dydaktyczne (forma zajęć)
|
Wykłady problemowe, wykłady z prezentacją multimedialną. Dyskusja dydaktyczna, korekta, konsultacje. Ćwiczenia warsztatowe i klauzurowe. Projekty indywidualne w odpowiedzi na postawiony w ćwiczeniu problem. Publiczna prezentacja.
|
|
Język wykładowy
|
polski;
|
|
Liczba punktów ECTS:
|
2
|
|
Liczba godzin w bezpośrednim kontakcie z nauczycielem akademickim
|
30 godz. / sem., 2 godz. / tydz.;
dr hab. Jan Mioduszewski, prof. ASP:
poniedziałek 11.00-13.00, 14.00-16.00
dr Grzegorz Kozera:
poniedziałek 11.00-13.00, 14.00-16.00;
mgr Monika Kopczewska:
poniedziałek 11.00-13.00, 14.00-16.00;
|
|
Liczba godzin samodzielnej pracy studenta związanych z osiągnięciem efektów uczenia się (zgodnie z profilem specyfiki kształcenia na wydziale)
|
20-30 godz. / sem.
Na samodzielną pracę studenta w semestrze składają się: przygotowanie projektów do realizowanych prac, przygotowanie materiałów do zajęć, zapoznanie się z literaturą.
|
|
Wymagania wstępne
|
Pozytywny wynik rekrutacji na Wydział Malarstwa.
|
|
Cele dydaktyczne (treści programowe, opis przedmiotu)
|
Trzy ćwiczenia w semestrze: 1. Skala walorowa trzech szarości o stopniowaniu równym wykonana z zamalowanych papierów, klejona (A3) Skala walorowa wielu szarości, malowana(A3) 2. Relief biały inspirowany strukturami pochodzącymi z natury (format nie większy niż 30x30 cm) Relief czarny inspirowany strukturami pochodzącymi z natury, wariacja kompozycyjna(format taki sam jak białego) 3. Zestawienie barw dopełniających- harmonizująca jasność i nasycenie, praca klejona z zamalowanych papierów (A3) Zestawienie barw dopełniających i szarość o tej samej jasności, praca klejona z zamalowanych papierów (A3) + próbka interakcji kolorów Gama koloru, praca malowana (A3)
Cele dydaktyczne Celem zajęć jest nauka komponowania i analizy układów wizualnych płaskich i trójwymiarowych. Założeniem pracowni jest przekazać wiedzę kompozycyjną i rozwinąć indywidualność studenta zgodnie z jego dyspozycjami i talentem.
Treści programowe szczegółowo: • Przedstawianie światła i cienia w kodzie walorowym. Trzystopniowa skala szarości, wielostopniowa skala szarości- wykład: 1. Poznanie zagadnienia skali walorowej o równym stopniowaniu. 2. Poznanie pojęcia waloru (jasności). 3. Poznanie zjawiska relatywizmu walorowego (pozornego jaśnienia bądź ciemnienia waloru w zależności od formy i kontekstu występowania). 4. Wprowadzenie pojęcia monochromatyzmu. 5. Wprowadzenie opozycji barwy achromatyczne (czerń, biel, szarość), barwy chromatyczne (pozostałe kolory). • Przedstawianie światła i cienia w kodzie walorowym. Trzystopniowa skala szarości, wielostopniowa skala szarości- ćwiczenie: 1. Umiejętność tworzenia kompozycji w zawężonej, trzystopniowej skali szarości. Maksymalnie bogate operowanie ograniczonymi środkami wyrazu. Porównanie różnicy oddziaływania pomiędzy kompozycją o twardych przejściach pomiędzy szarościami (kompozycja klejona z szarych zamalowanych przez studenta papierów) a kompozycją swobodnie malowaną w wielostopniowej skali szarości. • Działanie światła w reliefie lub układzie przestrzennym. Relief biały – odbijający światło. Relief czarny – pochłaniający światło- wykład: 1. Podział reliefów (relief płaski, wklęsły, wypukły, dwukierunkowy) 2. Reliefy w sztuce starożytnej. 3. Reliefy w sztuce awangardy XX wieku. 4. Rola światłocienia w reliefie – światło i cień jako współtwórcy układu. • Działanie światła w reliefie lub układzie przestrzennym. Relief biały – odbijający światło. Relief czarny – pochłaniający światło- ćwiczenie: 1. Nabycie umiejętności kształtowania białego i czarnego reliefu z bristolu, pianki, płyty pilśniowej miękkiej. 2. Nabycie umiejętności celowej organizacji brył, gięcia i obróbki papieru aby uzyskać bogate zjawiska światłocieniowe. 3. Nabycie umiejętności zestawiania i kontrastowania rozmaitych brył i form z papieru z uwzględnieniem walorów światłocieniowych przy założonym oświetleniu realizacji z jednego kierunku światłem dziennym. • Kolory dopełniające. Relatywizm działania neutralnej szarości w sąsiedztwie kolorów dopełniających – wykład: 1. Koło barw. Barwy dopełniające. 2. Zjawisko dopełniania barw w fizyce i malarstwie. 3. Zestawienia dopełniające – najsilniejszy kontrast chromatyczny. 4. Walor a kontrastowanie barw. 5. Wpływ zestawienia barw dopełniających na kolor neutralny-szarość. • Kolory dopełniające. Relatywizm działania neutralnej szarości w sąsiedztwie kolorów dopełniających – ćwiczenie: 1. Umiejętność tworzenia kompozycji opartej o kontrast dopełniający wybranej pary barw (np. czerwień-zieleń). Umiejętność tworzenia gamy barwnej.
|
|
Forma i sposób zaliczenia przedmiotu (metody i kryteria oceny)
|
Złożenie prac wykonanych w odpowiedzi na wszystkie ćwiczenia postawione w semestrze (Szarości, Reliefy, Kolory Dopełniające) w pracowni nr 70 w wyznaczonym terminie: 01.06.2026 w godzinach 11:00-16:00.
Warunkiem dopuszczenia do egzaminu jest uczestnictwo w zajęciach w semestrze.
Student/ka ma prawo do dwóch nieusprawiedliwionych nieobecności.
Kryteria oceny:
- ocena umiejętności stosowania wprowadzonych reguł kompozycji
- ocena zgodności odpowiedzi z założeniami ćwiczenia
- ocena wyrazu plastycznego odpowiedzi na stawiany problem
- ocena jakości wykonania
|
|
Wymagania końcowe
|
Złożenie prac wykonanych w odpowiedzi na wszystkie ćwiczenia postawione w semestrze (Szarości, Reliefy, Kolory Dopełniające) w pracowni nr 70 w wyznaczonym terminie: 01.06.2026 w godzinach 11:00-16:00. Montaż wystawy podsumowującej semestr, uczestnictwo w omówieniu grupowym efektów pracy w semestrze
|
|
Literatura obowiązkowa wykorzystywana podczas zajęć
|
R. Arnheim, Sztuka i percepcja wzrokowa, Warszawa 1978.
W. Kandyński, Punkt linia a płaszczyzna. Przyczynek do analizy elementów malarskich, Officyna, 2019
|
|
Literatura uzupełniająca rekomendowana do samodzielnej pracy studenta
|
brak
|
| Przedmiotowe efekty uczenia się
|
| Wiedza | Umiejętności | Kompetencje |
|
(K_W02) Student zna i rozumie kluczowe zagadnienia związane z kompozycją, w tym wiedzę dotyczącą proporcji i równowagi pomiędzy dwoma elementami na płaszczyźnie. Rozumie zasady kształtowania i analizy formy: rodzaje kompozycji (otwarta, zamknięta), znaczenie linii w budowaniu komunikatu wypowiedzi plastycznej, zasady budowy struktury, znaczenie gestu w kształtowaniu dynamiki wypowiedzi plastycznej. Zna i rozumie kluczowe zagadnienia związane z rolą światłocienia w układach półprzestrzennych: budowanie architektoniki, zależności między bryłą a płaszczyzną. a także malarską skalę walorową szarości o stopniowaniu równym. (K_W04) Student posiada wiedzę z zakresu teorii koloru oraz podstawowe prawa psychologii widzenia, a także terminologię niezbędną do przeprowadzenia analizy utworów plastycznych.
|
(K_U03) Student potrafi łączyć zagadnienia malarskie z zagadnieniami półprzestrzennymi, przechodzić z obrazów płaskich do obszarów przestrzennych, komponować prace z wykorzystaniem znajomości psychofizjologii odbioru obrazu i przewidzieć oddziaływanie zastosowanych środków artystycznych na odczucia widza.
|
|
|
| Metody weryfikacji przedmiotowych efektów uczenia się
|
| Wiedza | Umiejętności | Kompetencje |
|
Weryfikacja zdobytej wiedzy teoretycznej odbywa się podczas dialogu dydaktycznego, przeglądów cząstkowych, ćwiczeń klauzurowych, przeglądu semestralnego, egzaminu końcowego.
|
Weryfikacja nabytych umiejętności odbywa się poprzez ocenę poszczególnych etapów procesu budowania wypowiedzi plastycznej.
|
|
|
| Informacja: tygodniowa liczba godzin ćwiczeń lub wykładów, liczba punktów ECTS przynależna przedmiotowi oraz informacje o formie i zaliczeniu przedmiotu zawarte są w programie studiów. |