Konsultacje, dialog i dyskusja dydaktyczna; korekta oraz przeglądy prac.
Przeglądy prac, ogólna dyskusja dydaktyczna.
Warsztaty (dyskusje i spotkania w instytucjach kultury).

Pozytywny wynik egzaminu wstępnego na studia pierwszego stopnia.

Zadaniem osób studenckich jest podjęcie świadomej próby rozpoznania, analizy oraz twórczego kształtowania przestrzeni artystycznej przy użyciu środkow artystycznego wyrazu. Proces dydaktyczny koncentruje się na rozwijaniu indywidualnego języka wypowiedzi artystycznej, przy jednoczesnym poszanowaniu tradycji oraz dorobku historii sztuki, które stanowią istotny punkt odniesienia dla współczesnych poszukiwań twórczych.

Osoba studencka zobowiązana jest do realizacji tematów programowych, których celem jest:

rozwijanie zainteresowań oraz indywidualnych uzdolnień artystycznych,
kształcenie wrażliwości przestrzennej i umiejętności świadomego operowania formą w przestrzeni,
rozwijanie praktycznych umiejętności warsztatowych oraz sprawności manualnych,
poznanie i eksperymentowanie z różnorodnymi narzędziami oraz technologiami wykorzystywanymi w procesie twórczym,
rozwijanie poczucia piękna, wrażliwości estetycznej oraz umiejętności krytycznej analizy dzieła sztuki.

W ramach programu poruszane są następujące problemy i obszary badawcze:

znalezienie przestrzeni dla różnych mediów w kreacjach artystycznych,
poszukiwanie indywidualnego języka artystycznego,
rozwijanie autorskiej swobody w poruszaniu się pomiędzy różnymi mediami,
poszukiwanie intelektualnych i konceptualnych przesłanek uzasadniających wybór danego medium,
kształtowanie umiejętności interpersonalnych oraz rozwijanie samoświadomości twórczej.

Istotnym elementem programu jest przekazywanie osobom studenckim pogłębionej i wartościowej wiedzy z zakresu historii sztuki, która zostaje bezpośrednio włączona w strukturę Pracowni Obiektu Malarskiego. Szczególne znaczenie ma analiza zjawisk, nurtów i postaw artystycznych korespondujących z ideą obiektu malarskiego oraz rozszerzonego pola malarstwa. Wiedza ta stanowi fundament dla świadomych wyborów twórczych i pozwala studentom sytuować własne realizacje w szerokim kontekście kulturowym i teoretycznym.

W trakcie zajęć omawiani są wybitni artyści sztuki współczesnej, których praktyka redefiniuje tradycyjne rozumienie obrazu i poszerza granice malarstwa jako medium. Analiza ich twórczości, wspólne dyskusje oraz prezentacje służą rozwijaniu kompetencji interpretacyjnych, krytycznego myślenia oraz umiejętności budowania świadomej wypowiedzi artystycznej.

Osoba studencka pracuje nad stworzeniem własnej, współczesnej formy wypowiedzi, odpowiadającej aktualnym zjawiskom w sztuce wizualnej. Po czterech semestrach edukacji, obejmującej realizację tematów stanowiących zarówno intelektualne, jak i warsztatowe wyzwanie, stwarzane jest pole do samodzielnej, osobistej kreacji artystycznej.

Elastyczna struktura programu umożliwia indywidualne podejście do każdej osoby studenckiej, uwzględniające jego predyspozycje, zainteresowania oraz tempo rozwoju. Celem kształcenia jest pogłębienie i rozwinięcie wiedzy oraz umiejętności na kolejnych etapach edukacji.

Program nauczania przygotowuje studentów do świadomej pracy z różnorodnymi mediami, zaznajamia ich z tkwiącymi w nich możliwościami kreacyjnymi oraz uczy odpowiedzialnego i przemyślanego wyboru środków wyrazu. Wspiera proces kształtowania dojrzałej, autonomicznej i krytycznej postawy twórczej.

Ocena własnego wkładu intelektualnego do prezentowanej pracy.
Ocena poziomu artystycznego i warsztatowego.
Ocena zaangażowania w wykonywanie ćwiczeń.
Systematyczność w pracy i uczestniczenie w przeglądach.
Ocena poziomu publicznej prezentacji.
Skala ocen określana jest wg punktacji obowiązującej na wydziale Sztuki Mediów

Prezentacja cyklu prac podsumowującego pracę semestralną wraz z opisem uwzględniającym temat podejmowych prac, podstawowe parametry techniczne oraz referencje lub inspiracje z historii lub sztuki współczesnej.

1. Wasyl Kandyński, Punkt i linia a płaszczyzna, Państwowy Instytut Wydawnicz, Warszawa 1986
2. Maria Rzepińska - Historia koloru, Arkady, Warszawa 2015
3. Juhani Pallasmaa, Myśląca Dłoń, Istytut Architektury, Kraków 2015
4. Oskar Hansen - Ku formie otwartej
5. Władysław Strzemiński - Teoria widzenia

1. Anda Rottenberg - Sztuka w Polsce 1945 - 2005
2. Artur Żmijewski - Drżące ciała, Seria Krytyki Politycznej, Bytom-Kraków 2006
3. Jakub Banasiak - Oduczyć sztuki