praca indywidualna

praca w grupach

wspólny wybór tematów

wspólne omawianie wszystkich projektów

wykłady o najciekawszych zjawiskach w sztuce (szeroko rozumianej) współczesnej

krytyczna analiza prac

oglądanie wystaw

realizowanie wystawa

spacerowanie

ćwiczenia performatywne praktyczne

spotkania z osobami artystycznymi

współpraca z galeriami w miarę możliwości

czytanie

śpiewanie

- zaliczony I rok studiów I stopnia
- chęć do realizacji prac o charakterze performatywnym (zarówno indywidualnie jak i grupowo)

Pracownia Działań Performatywnych zorientowana jest na szeroko rozumiane aktywności fizyczno-intelektualne, które można (lecz nie trzeba) określić mianem sztuki performans. W działaniach tych będziemy, kłaść nacisk na rozumienie osób twórczych zarówno jako przedmiot i podmiot tych działań. Będziemy jednocześnie badaczami i badanymi. Podczas zajęć będziemy: spacerować, odkrywać, nazywać, przekraczać, wytwarzać, rezygnować, zbierać, wymyślać, krytykować; zajmować stanowisko wobec, analizując podejmowane przez osoby studenckie działania performatywne w kontekście danego miejsca i czasu. Zespół tych rozmaitych aktywności to właśnie działania performatywne.

Podczas zajęć nastawieni będziemy na próbowanie, a nie na osiąganie, uznając za istotny przede wszystkim proces, nie efekt. Pracujemy zarówno indywidualnie jak i zespołowo. Grupa kolektywnie wybiera zadania, które będzie realizować i ma znaczący wpływ na finalny przebieg zajęć w danym roku akademickim.
Ponieważ działania performatywne charakteryzują się wysokim stopniem efemeryczności, na który ma wpływ bardzo wiele czynników ale przede wszystkim konkretne osoby w tych działaniach partycypujące, to finalny przebieg zajęć w danym roku akademickim jest zaplanowany tylko w ogólnym zarysie.

Wszystkie podejmowane aktywności, będziemy dokumentować za pomocą różnych, adekwatnych do danego zdarzenia narzędzi (wideo, fotografia, rysunek, dźwięk, etc.). Podczas zajęć, będziemy poznawać, oglądać i rozmawiać o najciekawszych współczesnych zjawiskach artystycznych ze szczególnym, uwzględnieniem sztuk performatywnych. Program przedmiotu, uwzględniając obecne realia społeczne i geopolityczne odwołuje się do tradycji dadaizmu, Fluxusu, happeningu i performansu, konceptualizmu, kontekstualizmu.

W ramach zajęć realizowane są projekty zarówno indywidualne jak i grupowe (praca własna osób studenckich). W trakcie zajęć realizowane są działania performatywne, w których uczestnictwo jest obowiązkowe. Wybór tematów jakie są realizowane jest podejmowany kolektywnie w ramach zajęć. 


Na zaliczenie i ocenę końcową składa się kilka elementów:

- realizacja (lub jej próba gdyż otwieramy się na fiasko) wybranych przez grupę zadań

- przygotowanie prezentacji realizowanych projektów w odpowiednim i adekwatnym (do danego projektu) medium 

- aktywne uczestnictwo w zajęciach

- obecność (dopuszcza się maksymalnie 3 nieusprawiedliwione nieobecności na semestr)

- podczas oceniania osób studenckich prowadzący stosuje pełną skalę ocen\

- zaangażowanie

- konsultacje

- podjęcie próby zrealizowania wybranych przez grupę tematów 

- przygotowanie dokumentacji prac oraz umieszczenie jej na dysku google pracownii

- aktywne uczestnictwo w zajęciach (zarówno praca nad własnym projektem jak i ocena prac innych osób, dyskusja)

- uczestnictwo w konsultacjach, spacerach, działaniach, rozmowach

- realizacja dyplomu licencjackiego (w przypadku III roku I stopnia) oraz umieszczenie dokumentacji w archiwum

Grzegorz Dziamski, "Kilka uwag o sztuce performance", w: Sztuka i Dokumentacja nr 21, 2019.

Magda Kulesza, Jarosław Suchan, Hanna Wróblewska (red.), „Performer”, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego, Warszawa 2009.

Joanna Zielińska (red.), "Performans", Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, 2020.

Jan Świdziński „Sztuka i jej kontekst”, Mazowieckie Centrum Sztuki Współczesnej „Elektrownia”, Ośrodek Działań Artystycznych, Piotrków Trybunalski, 2005.

Stephen Wright, „Format P #9 - W stronę leksykonu użytkowania”, Fundacja Nowej Kultury Bęc Zmiana, Warszawa 2014.

T. Załuski (red.), „Skuteczność sztuki”, Muzeum Sztuki w Łodzi, Łódź 2013.

Sol LeWitt, „Stwierdzenia na temat sztuki konceptualnej”, w: Księga Zmian, A. Bargiel, L. Krawczyk, K. Siatka, M. Ziółkowska (red.), Galeria Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki, Kraków 2018, s. 446–452.

Jerzy Ludwiński, „Sztuka w epoce postartystycznej i inne teksty”, Akademia Sztuk Pięknych w Poznaniu, BWA Wrocław. Galerie Sztuki Współczesnej, Poznań/Wrocław 2009.

Łukasz Ronduda, Georg Schöllhammer (red.), „Kwiekulik Zofia Kulik & Przemysław Kwiek”, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie,  BWA Wrocław – Galerie Sztuki Współczesnej, Galeria Awangarda, Kontakt. Kolekcja Sztuki Grupay Erste i ERSTE Fundacji, Warszawa, Wrocław, Wiedeń 2012.

Nicolas Bourriaud, „Estetyka Relacyjna”, przekład Ł. Białkowski, Muzeum Sztuki Współczesnej
MOCAK, Kraków 2012.

Craig Dworkin, "No medium", The MIT Press, Cambridge 2015.

Jonathan Crary, "24/7 Późny kapitalizm i koniec snu", przekład D. Żurkowski, Karakter, Kraków 2015. 

Kuba Szreder, "ABC Projektariatu. O nędzy projektowego życia", Fundacja Nowej Kultury Bęc Zmiana, Warszawa 2016.

Elina Brotherus, "Regle du jeu”, Filigranes Editions, Paryż 2017.