Prowadzenie projektów studenckich w trybie indywidualnym lub / i w niewielkich grupach (projekty zespołowe).
Konsultacje, dialog i dyskusja dydaktyczna; korekta, przeglądy prac (prezentacja prac studenckich).
Wykłady monograficzne, kursowe, konwersatoryjne.
Zajęcia warsztatowe, ćwiczenia.

Zaliczony szósty semestr (III rok) jednolitych, pięcioletnich studiów magisterskich na Wydziale Rzeźby lub kwalifikacja przez komisję wydziałową na podstawie dokumentacji dokonań kandydata / kandydatki

Podstawowym celem programu Pracowni Rzeźby w Przestrzeni Społecznej jest inicjowanie przenikania sztuki w naturalne środowisko człowieka. Podejmowanie wyzwań artystycznych w przestrzeni społecznej wymaga pracy na podstawie konkretnego miejsca, jego historycznych, społecznych czy też kulturowych kontekstów, a także walorów przestrzennych. Specjalizujący charakter przedmiotu określa przygotowanie osób studiujących do podejmowania wyzwań zawodowych i artystycznych, dlatego istotnym celem dydaktycznym jest nabywanie wiedzy i umiejętności w zakresie:
- pracy u podstaw w zakresie rzeźby w przestrzeni społecznej, czyli: rozpoznawania społecznych i kulturowych potrzeb określonych zbiorowości w określonym miejscu;
- diagnozowania problemów społecznych w celu zaistnienia interwencji artystycznej;
- inicjowania przenikania sztuki w naturalne środowisko człowieka;
- kształtowania kultury i komunikacji wizualnej za pomocą wytworów o wysokich walorach artystycznych w przestrzeni społecznej miasta, miasteczka, miejscowości, wsi, krajobrazu;
- budowania relacji między wytworem wizualnym /rzeźbą, obiektem, instalacją/ a przestrzenią otaczającą i odbiorcą/użytkownikiem przestrzeni
- tworzenia wytworów wizualnych z odzyskiwanej materii i poszanowaniem środowiska naturalnego;
- tworzenia projektów partycypacyjnych dotyczących rzeźby w przestrzeni społecznej i publicznej;
- kształtowania miejsc pamięci z poszanowaniem prawdy historycznej i przestrzeni otaczającej;
- rozpoznawania potencjału twórczego zdegradowanych przestrzeni;
- inwentaryzacji danej przestrzeni wraz z planowaniem jej zagospodarowania układem czasoprzestrzennym;
- projektowania przestrzeni rzeźbiarskiej na podstawie planów urbanizacyjnych, rzutów i przekrojów architektonicznych z uwzględnieniem problemu tła;
- budowania modeli przestrzennych oraz makiet sytuacyjnych w odpowiednich skalach, umiejętności prezentacji projektu za pomocą plansz z wizualizacjami, planem zagospodarowania  przestrzennego oraz opisem idei

Ocena indywidualnej pracy studenta wg skali ocen umieszczonej w Regulaminie Studiów ASP w Warszawie od 0 do 5+.
Na ocenę składa się:
- Ocena indywidualnego procesu artystycznego i intelektualnego studenta / studentki, w tym samodzielności w realizacji podejmowanych zagadnień 30%
- Poziom artystyczny oraz techniczny wykonywanych prac; stopień innowacyjności, oryginalność proponowanych rozwiązań 30%
- Ocena ogólnego poziomu wiedzy dotyczącej kreacji artystycznej w architekturze i zagadnień przestrzeni publicznej 20%
- Stopień zaangażowania w pracę i umiejętność etapowego prowadzenia prac 10%
- Ocena formy prezentacji przygotowanej przez studentkę / studenta realizacji artystycznej 10%

Kompletna realizacja wydanych zadań.
- Opracowanie autorskiego projektu z zakresu rzeźby sytuowanej w przestrzeni otwartej, zamkniętej, publicznej, społecznej, prywatnej.
- Wykazanie pogłębionej wiedzy na temat zjawisk zachodzących w przestrzeni architektonicznej, również w ujęciu historycznym i kulturowym.
- Wykonanie wnikliwej – w znaczeniu kontekstowym jak i formalnym – analizy konkretnej przestrzeni miejskiej wraz z jej dokumentacją/inwentaryzacją.
- Opracowanie autorskiej koncepcji wypowiedzi artystycznej w powyższej przestrzeni.
- Zaprezentowanie koncepcji w postaci czytelnego komunikatu wizualnego (szkice koncepcyjne, makieta, plansza prezentacyjna, wizualizacja fotograficzna, wizualizacja multimedialna) oraz opisu idei.
- Zaliczenie przeglądów stopnia zaawansowania prac oraz walorów artystycznych projektów. Przewidziane dwa przeglądy w semestrze.

- Wymagana obecność podczas toku indywidualnych i/lub grupowych korekt, konsultacji, wykładów, ćwiczeń, oraz pokazów prac studenckich. 70% obecności na zajęciach jest warunkiem uzyskania zaliczenia przedmiotu. Limit ten dotyczy łącznej nieobecności - zarówno usprawiedliwionych, jak i usprawiedliwionych

R. Arnheim, Dynamika formy architektonicznej, Officyna, Łódż 2016R.

Arnheim, Myślenie wzrokowe, słowo/obraz terytoria, Gdańsk 2011A.

M. Leśniewska, Nowe miejsce rzeźby w sztuce polskiej lat 60 XX wieku jako wyraz przemian w sztuce przestrzeni, Instytut Sztuki PAN, Warszawa 2015

J. Pallasmaa, Oczy skóry. Architektura i zmysły, Instytut Architektury, Kraków 2012
G. Świtek, Gry sztuki z architekturą. Nowoczesne powinowactwa i współczesne integracje, Wydawnictwo Naukowe UMK, Toruń 2013
J. Gehl, Życie między budynkami. Użytkowanie przestrzeni publicznych, Wydawnictwo RAM, Kraków 2013
A.Gębczyńska-Janowicz, Polskie założenia pomnikowe. Rola architektury w tworzeniu miejsc pamięci od połowy XX wieku, Neriton, Warszawa 2010
red. M. Praczyk, Pomniki w epoce antropocenu”, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań, 2017
H. Taborska, Sztuka w miejscach śmierci. Europejskie pomniki ofiarhitleryzmu, Wydawnictwo Austeria, Kraków, Budapeszt, Syrakuzy, 2019
O. Hansen, Ku formie otwartej, Zachęta, 2005
O. Hansen, Zobaczyć świat, Zachęta, 2005
K. Niziołek, Sztuka społeczna. Koncepcje - dyskursy - praktyki. Białystok 2015 

F. Springer, Zaczyn. O Zofii i Oskarze Hansenach, Karakter, Kraków – Warszawa 2013
M. Jadzińska, Duże dzieło sztuki. Sztuka instalacji, autentyzm, zachowanie, konserwacja, Universitas, Kraków 2012
N. Bourriaud , Estetyka relacyjna, MOCAK, Kraków 2012
red. A. Szewczyk, Możliwości rzeźby. Pracownia Jerzego Jarnuszkiewicza w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, ASP i Autorzy, 2017M. Merleau – Ponty, Fenomenologia percepcji, Fundacja Aletheia, Warszawa 2001
A. Melbechowska-Luty, Posągi i ludzie. Rzeźba polska dwudziestolecia międzywojennego (1918-1939). Wydawnictwo Nerito, Warszawa 2005
R. Morris, Uwagi o rzeźbie, Muzeum Sztuki w Łodzi, 2010
A.M. Niezabitoski O strukturze przestrzennej obiektów architektonicznych, Wydawnictwo Naukowe „Śląsk”, Katowice 2017
J. Pallasmaa, Myśląca dłoń. Egzystencjalna i ucieleśniona mądrość w architekturze, Instytut Architektury, Kraków 2015
Yi – Fu Tuan, Przestrzeń i miejsce, Warszawa 1987.
Pisma artystyczne i strony internetowe:
Szum, https://www.dwutygodnik.com, Autoportret, Rzut,
https://sienkiewiczkarol.org
http://www.arte-util.org
Dodatkowo polecamy pozycje wydawane przez Fundację Bęc Zmiana.
Zachęcamy również do śledzenia bieżących informacji z Polski i całego świata, w celu zbudowania postawy, w stosunku do rzeczywistości w której żyjemy.
Większość pozycji wydawniczych jest dostępna w Bibliotece Uczelni. Dodatkowo prowadzący pracownię udostępnia z własnych zbiorów.