Zajęcia w formie stacjonarnej
Metody dydaktyczne:
- indywidualne i zespołowe prace konserwatorskie i dokumentacyjne (raporty badań, opis, rysunki, fotografie) z omówieniem
- ćwiczenia demonstracyjne z omówieniem krok po kroku
- ćwiczenia warsztatowe z korektami
- pokaz i demonstracja z objaśnieniem
- indywidualne i zespołowe opracowywanie dokumentacji (opis + fotografie)
- metoda projektu zespołowego (np. wspólny raport z badań specjalistycznych),
- mini-prezentacje studentów nt. spostrzeżeń z zajęć
- pokazy technologii konserwatorskich prowadzone przez zaproszonych specjalistów
- proseminarium podsumowujące – prezentacja wyników własnych badań i dokumentacji

Zaliczony II rok studiów magisterskich na kierunku „konserwacja i restauracja dzieł sztuki” w specjalności "konserwacja i restauracja rzeźby i elementów architektury“.

Przygotowanie do prawidłowego rozpoznania konserwowanego dzieła pod względem historycznym, techniczno-technologicznym, przyczyn i rodzajów zniszczeń.
Nauka opracowania projektu i programu prac konserwatorskich i restauratorskich oraz realizacji założeń programowych projektu.
Nauka wykonania prawidłowej dokumentacji prac konserwatorskich i restauratorskich.

Proces kształcenia realizowany jest w oparciu o pracę na rzeczywistych obiektach zabytkowych. Studenci podejmują działania zarówno przy nowych obiektach wprowadzanych do pracowni, jak i przy realizacjach już prowadzonych. W zależności od stopnia złożoności obiektu proces konserwatorski może być kontynuowany w kolejnych semestrach lub przekazany następnym rocznikom.
Taki model pracy odzwierciedla rzeczywisty, długofalowy charakter procesów konserwatorskich oraz umożliwia studentom doświadczenie pełnego cyklu dokumentacyjno-projektowego.

Realizacja efektów uczenia się ma charakter etapowy i przygotowawczy, stanowiąc podstawę do pogłębionej i bardziej samodzielnej realizacji zadań projektowych i konserwatorskich w kolejnych semestrach.

Ocena technicznego oraz artystycznego poziomu wykonanych prac konserwatorskich
i restauratorskich wraz z oceną dokumentacji tych prac, wg skali ocen umieszczonej w Regulaminie studiów.

10% oceny końcowej stanowi ocena systematyczności, odpowiedzialności zawodowej oraz przestrzegania zasad organizacji pracy (w tym obecności na zajęciach).
90% oceny końcowej stanowi ocena efektów pracy i umiejętności zdobytych przez studenta, na którą składają się następujące składowe:

1) 50% – Ocena prawidłowości wykonanych zabiegów konserwatorskich zgodnie z nabytymi w trakcie ćwiczeń umiejętnościami. Ocena zdolności manualnych, umiejętności obserwacji oraz technicznego i artystycznego poziomu wykonanych prac konserwatorskich.
2) 25% – Ocena wykonanej dokumentacji konserwatorskiej, opartej na analizie obiektu kursowego w trakcie ćwiczeń (p.3-8 wym. końc.) oraz ocena prezentacji multimedialnej obiektu (p.9 wym. końc.)

3) 5% – Ocena stopnia zaangażowania w realizację zadań (przygotowanie do zajęć oraz aktywność w trakcie ich trwania).
4) 5% – Ocena stopnia samowystarczalności podczas pracy oraz umiejętności samodzielnego radzenia sobie z napotkanymi problemami konserwatorskimi.
5) 5% – Ocena umiejętności organizacji pracy, stopnia koncentracji podczas wykonywania zabiegów konserwatorskich i wytrwałości potrzebnej do ich realizacji.
6) 5% – Ocena umiejętności pracy w zespole (umiejętność współpracy, bezkonfliktowe zachowanie, udzielanie pomocy innym).
7) 5% – Ocena umiejętności współpracy z prowadzącym zajęcia, stosowanie się do poleceń pedagogów.

1. Według wskazań i w zakresie określonym przez pedagogów samodzielne i/lub zespołowe wykonanie prac konserwatorskich i restauratorskich na wybranym zabytku lub zabytkach ze skał osadowych: wapienia i piaskowca, z zastosowaniem różnych metod konserwatorskich i restauratorskich. Zakres prac na dany semestr ustalany przez pedagogów.

2. Obecność na zajęciach w wymiarze co najmniej 75% zajęć.
Zaległości powstałe w wyniku usprawiedliwionych nieobecności w wymiarze większym niż 25% zajęć mogą zostać wyrównane, za zgodą pedagogów prowadzących zajęcia. Sposób i zakres zaliczenia zaległości ustalany jest indywidualnie dla studenta, przez pedagogów prowadzących zajęcia.
Nieobecności nieusprawiedliwione nie mogą przekroczyć 10% godzin zajęć. Nie ma możliwości wyrównywania zaległości powstałych w ich wyniku i wpływają one na obniżenie oceny końcowej.
Każdorazowo po przyjściu na zajęcia student ma obowiązek wpisania się na listę obecności w pracowni z odpowiednią datą (wraz z podaniem dokładnej godziny przyjścia na zajęcia i ewentualną adnotacją o wcześniejszym wyjściu z zajęć). Na podstawie list obecności wystawiana jest ocena za frekwencję na zajęciach.

Student ma obowiązek powiadomić prowadzącego zajęcia o planowanej nieobecności najpóźniej w dniu poprzedzającym zajęcia(szczególnie w sytuacji gdy absencja mogłaby zaburzyć ciągłość pracy na zajęciach i/lub spowodować problemy technologiczne przy pracach na obiekcie zabytkowym). Zgłoszenie nieobecności należy przesłać wiadomością e-mail na konta akademickie prowadzących zajęcia. W przypadku nieplanowanej obecności student ma obowiązek powiadomić prowadzącego zajęcia niezwłocznie gdy jest to możliwe.
Po ustaniu nieobecności dokument poświadczający usprawiedliwienie nieobecności należy przedstawić do wglądu prowadzącemu zajęcia pedagogowi, w celu odnotowania usprawiedliwienia.

3. Poprawne wykonanie badań specjalistycznych podsumowanych poprawnie wykonanym raportem z badań konserwowanego obiektu lub obiektów w ramach ćwiczeń, według zakresu ustalonego z pedagogami, we współpracy z Zakładem Badań Specjalistycznych i Technik Dokumentacyjnych (wersja cyfrowa i/lub wydruk komputerowy) Poprawność wykonania badań oraz ich raportu zostaje potwierdzona przez pracowników Zakładu BSiTD

4. Poprawne wykonanie dokumentacji fotograficznej, w tym fotografii specjalistycznych (wersja cyfrowa i/lub wydruk komputerowy), wraz z opisami zdjęć i uporządkowaniem plików na nośnikach, według zakresu ustalonego z pedagogami.
Dokumentacja fotograficzna wykonywana jest we współpracy z Zakładem Badań Specjalistycznych i Technik Dokumentacyjnych.

5. Poprawne dokumentowanie fotograficzne i opisowe przebiegu prac konserwatorskich wykonywanych na obiektach zabytkowych i/lub próbnikach/„makietach” w danym semestrze (wersja cyfrowa i/lub wydruk komputerowy), według zakresu ustalonego z pedagogami, wraz z opisami zdjęć i uporządkowaniem plików na nośnikach.

6. Poprawne prowadzenie dziennika prac konserwatorskich obiektu/obiektów kursowych.

7. Poprawne wykonanie dokumentacji rysunkowej obiektu/obiektów kursowych na podstawie wskazań i w zakresie zadanym przez prowadzących zajęcia.

8. Poprawne wykonanie wstępnej wersji dokumentacji lub punktów dokumentacji wybranego zabytku lub zabytków ze skał osadowych, według zakresu ustalonego z pedagogami (wydruk komputerowy części lub całości dokumentacji oraz wersja cyfrowa zapisana na dysku katedralnym i/lub na innym nośniku).

9. Multimedialna prezentacja związana z obiektem/obiektami kursowymi, przed prowadzącymi zajęcia i studentami z Katedry z roku III i IV (na tematy wskazane przez pedagogów, obejmujące opis obiektu, wnioski z wyników badań oraz stan zachowania, warunki przechowywania i przyczyny zniszczeń obiektu kursowego).

1. Bania Z., Olszewski A., Klasyfikacja i typologia nagrobków, Warszawa 1989.
2. Basista A., Nowakowski A., Pencakowski P. i inni, Analiza i systematyka grobów cmentarnych, [w:] „Teka Komisji Urbanistyki i Architektury”, t. XX, 1986, s.91-99.
3. Zabytki kamienne i metalowe, ich niszczenie i konserwacja profilaktyczna, pod red. W. Domasłowskiego, Toruń 2011.
4. Jarmontowicz A., Studium trwałości piaskowca w obiekcie zabytkowym w warunkach zanieczyszczenia atmosfery, [w:] „Ochrona Zabytków”, nr 1, 1998 r., s. 35-37
5. Lehmann J., Chemiczne aspekty niszczenia i ochrony kamiennych reliktów architektury, [w:] Ochrona zabytków nr 1, 1995.
6. Lehmann J., Zagrożenie zabytków przez skażenie środowiska,[w:] Ochrona zabytków nr 1, 1998.
7. Paszkiewicz P., Sandowicz M., Cmentarz Prawosławny w Warszawie, PWN, Warszawa, 1992
8. Płuska I., Co i jak konserwować?, [w:] Sztuka
9. Rouba Bogumiła. J., Pielęgnacja świątyni i innych zabytków. Książka dla księży, Toruń 2000, str. (cmentarze)
10. Wanat-Zakrzewska M., Usuwanie nawarstwień gipsowych z wapieni za pomocą węglanów amonu [w:] “Zabytkoznawstwo i konserwatorstwo IX”, Nauki humanistyczno-społeczne, zeszyt 11 - 1980, Toruń 1980.

1. Dyda M., Zagrożenia mikrobiologiczne zbiorów muzealnych, Szkolenia Narodowego Instytutu Muzealnictwa i Ochrony Zbiorów, nr 13, 2020,
2. Guzow B., Porosty a zabytki, [w:] “Ochrona zabytków” nr 4, 1997.
3. Koss A., Marczak J., Zastosowanie laserów w konserwacji zabytków i dzieł sztuki, Warszawa 2005.
4. Rouba Bogumiła. J., Pielęgnacja świątyni i innych zabytków. Książka dla księży, Toruń 2000, str. (drzewa)
5. Rudniewski P., Jarmińska D., Jeżewska E., Kępa L., Kurkowska J., Nowicka A., Syta O., Wagner B., Wesołowska A., Pigmenty. Analiza mikrochemiczna i instrumentalna, Warszawa 2018.
6. Zambrzycka A., Znaczenie mikroklimatu w procesie niszczenia kamiennych obiektów zabytkowych [w:] Sztuka cmentarna, pod red. O. Czernera, i. J.Juszkiewicz, Wrocław 1995.