KU- kształcenie uzupełniające, przedmiot wolnego wyboru

• Wykład monograficzny
• Konwersatorium w formie dyskusji lub dialogu dydaktycznego
• Ćwiczenia kreacyjne w formie indywidualnych zadań plastycznych o charakterze interdyscyplinarnym
• Projekt indywidualny w zakresie tkaniny artystycznej
• Opracowanie koncepcji przestrzennej formy instalacji plastycznej
• Korekta indywidualna i zespołowa zdalna
• Seminarium magisterskie

Dyplom ukończenia studiów I stopnia.

Założenia i cele programu

Program Pracowni Tkaniny w Architekturze koncentruje się na badaniu znaczeń i możliwości tkaniny oraz poszukiwaniu nowych sposobów rozumienia jej obecności i roli w przestrzeni architektonicznej. Punktem wyjścia jest pytanie o to, czym jest Tkanina w Architekturze, jakie relacje tworzy z człowiekiem i otoczeniem oraz w jaki sposób może współtworzyć, organizować i przekształcać przestrzeń.

Tkaninę traktujemy jako medium inkluzywne, otwarte na różnorodne materiały, techniki, technologie, kultury i dyscypliny, a jednocześnie zdolne do budowania relacji społecznych, angażowania zmysłów i uwzględniania różnorodnych potrzeb oraz doświadczeń człowieka.

Istotnym elementem programu jest proces twórczy i bezpośrednie doświadczenie materii. Tkanie, haftowanie, dzierganie, splatanie, szycie i inne techniki rozpatrywane są nie tylko jako sposoby wytwarzania, lecz również jako metody myślenia, poznawania i konstruowania struktur.

Skupienie na procesie twórczym pozwala również dostrzec arteterapeutyczny potencjał praktyk tekstylnych. Rytmiczne, powtarzalne czynności, takie jak tkanie, haftowanie czy splatanie, mogą sprzyjać koncentracji, wyciszeniu, uważności i budowaniu poczucia sprawczości. Bezpośrednia praca z materiałem stwarza przestrzeń do indywidualnego doświadczenia, ekspresji i rozwijania wrażliwości sensorycznej.

Ważnym odniesieniem teoretycznym jest myśl Tima Ingolda, podkreślająca znaczenie procesu wytwarzania, relacji z materiałem i wiedzy zdobywanej poprzez działanie, oraz dorobek Anni Albers, łączący praktykę tkacką z eksperymentem, badaniem struktury, sztuką, rzemiosłem i projektowaniem.

Istotnym punktem odniesienia pozostają rzemiosło, tradycyjne techniki oraz dziedzictwo kulturowe. Szczególne miejsce zajmuje Polska Szkoła Tkaniny, silnie związana ze środowiskiem warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, której eksperymentalne podejście poszerzyło granice medium, przekraczając podziały pomiędzy tkaniną, rzeźbą, obiektem i przestrzenią. Program rozwija się w dialogu z tradycją artystyczną i dydaktyczną uczelni, w tym z dorobkiem Eleonory Plutyńskiej, Wojciecha Sadleya i Stanisława Andrzejewskiego.

Celem programu jest rozwijanie samodzielności twórczej, wrażliwości na materiał oraz umiejętności eksperymentowania i świadomego kształtowania relacji między tkaniną a przestrzenią.

Treści programowe i przebieg nauczania

Program IV roku obejmuje dwa wzajemnie uzupełniające się etapy, prowadzące od poznawania technik i doświadczenia materiału do samodzielnej interpretacji zagadnienia Tkaniny w Architekturze.

Semestr I – Poznawanie, doświadczanie, eksperymentowanie

Pierwszy semestr poświęcony jest poznawaniu technik tekstylnych i rozwijaniu świadomości materiału poprzez praktykę warsztatową. Osoby studiujące poznają podstawowe sploty tkackie, samodzielnie konstruują krosno ramowe, przygotowują osnowę, a następnie projektują i wykonują własne realizacje tkackie. Program obejmuje również ćwiczenia z haftu ręcznego i maszynowego oraz naukę podstaw szycia na maszynie.

Praktyka warsztatowa stanowi jednocześnie sposób poznawania zagadnień wspólnych dla tkaniny i architektury, takich jak struktura, konstrukcja, rytm, napięcie i relacje pomiędzy elementami. Istotne są bezpośrednie doświadczenie materiału, eksperymentowanie i otwartość na nieoczekiwane rezultaty, dzięki którym koncepcja twórcza może rozwijać się w trakcie działania.

Semestr II – Interpretowanie, projektowanie, realizowanie

Drugi semestr poświęcony jest samodzielnej pracy artystycznej i projektowej, rozwijanej na podstawie doświadczeń zdobytych w pierwszym semestrze. Punktem wyjścia jest pytanie: Czym jest dla mnie Tkanina w Architekturze?

Osoby studiujące poszukują własnej odpowiedzi poprzez eksperymentowanie oraz świadomy dobór materiałów, technik i form wypowiedzi. Realizacje mogą odnosić się zarówno do konkretnych przestrzeni architektonicznych, jak i do szerszego, koncepcyjnego rozumienia architektury. Ważne są indywidualna interpretacja tematu, spójność koncepcji i umiejętność uzasadnienia podjętych decyzji twórczych.

Aneksy dyplomowe

W Pracowni Tkaniny w Architekturze realizowane są również aneksy dyplomowe, stanowiące przestrzeń do rozwijania indywidualnych poszukiwań artystycznych i projektowych z wykorzystaniem technik i mediów tekstylnych.

Metody dydaktyczne

Zajęcia prowadzone są w formie ćwiczeń warsztatowych, eksperymentów materiałowych, indywidualnych konsultacji projektowych, rozmów i dyskusji oraz prezentacji i wspólnych omówień realizowanych prac.

Proces dydaktyczny opiera się na łączeniu praktyki z refleksją, rozwijaniu samodzielności twórczej oraz indywidualnym podejściu do poszukiwań artystycznych i projektowych.

Zakładane rezultaty kształcenia

Po zakończeniu programu osoba studiująca:

zna podstawowe techniki tkackie, hafciarskie i krawieckie oraz potrafi wykorzystać je w praktyce artystycznej i projektowej;

rozumie zależności pomiędzy materiałem, techniką, strukturą i formą;

dostrzega analogie pomiędzy procesami tekstylnymi a zagadnieniami konstrukcji i organizacji przestrzeni architektonicznej;

potrafi eksperymentować z materiałami i technikami oraz wykorzystywać doświadczenia warsztatowe w rozwijaniu własnych koncepcji;

samodzielnie formułuje i realizuje autorskie projekty artystyczne i projektowe;

świadomie dobiera materiały, techniki i środki wyrazu odpowiednie do przyjętej koncepcji;

potrafi przedstawić i uzasadnić własne decyzje twórcze oraz odnieść swoją pracę do zagadnienia Tkaniny w Architekturze;

wykazuje otwartość na interdyscyplinarne poszukiwania oraz świadomość znaczenia tradycji i współczesnych praktyk tekstylnych.

Godziny kontaktowe- 4 godz. tydzień/120 godz. rocznie

Czas na pracę indywidualną studenta 2godz. tydzień/60 godz. rocznie

Czas na realizację projektu końcowego łącznie- 180 godz. rocznie

Punkty ECTS semestr zimowy 3, semestr letni 3

Drugi rok studiów IIstopnia

Godziny kontaktowe- 8 godz. tydzień/240 godz. rocznie

Czas na pracę indywidualną studenta- 4 godz. tydzień/120 godz. rocznie

Czas na realizację projektu końcowego łącznie - 360 godz. rocznie

Punkty ECTS semestr zimowy 6 , semestr letni 6

Praca w trakcie semestru – 50%: zaangażowanie w proces twórczy, rozwój projektu, eksperymentowanie oraz postępy prezentowane podczas indywidualnych korekt.  Aktywność na zajęciach oraz udział w przygotowaniu wystawy końcoworocznej pracowni.

Ustny egzamin końcoworoczny  – 50%: prezentacja końcowej realizacji, omówienie procesu twórczego oraz uzasadnienie podjętych decyzji artystycznych i projektowych.

Ukończona realizacja artystyczna lub projektowa, zgodna z przyjętą koncepcją, z uwzględnieniem zmian i rozwiązań twórczych wypracowanych w trakcie procesu realizacji.

„Znak – znaczenie – język”, Materiały Heterogenicznego Sympozjum, Zeszyt Naukowy nr 36, ASP w Warszawie 1994;
„Rugs & Carpets from Central Asia”, Aurora Art Publishers 1984;
„Rugs & Carpets from the Caucasus”, Aurora Art Publishers 1984
„Minimal Art”, Taschen 2003;
„Art Now”, Taschen 2008;
„Architecture Now!”, Philip Jodidio,Taschen 2008;
„Grafiki Bogusława Schaeffera”, PIW 2007; Utwory muzyczne oraz utwory sceniczne (video) Bogusława Schaeffera;
Louis Dupre „Inny wymiar”, Znak Kraków 1991;
„Anish Kapoor”, Flammarion Paris 2011;
„Art of the 20th Century”, Taschen 2012;
Gothold Ephraim Lessing „Laokoon czyli o granicach malarstwa i poezji”, Univesitas Kraków 2012
Yiju Huang“Tapestry of Light: Aesthetic Afterlives of the Cultural Revolution”, Brill 2014;
„Art in Time”, Phaidon 2015.
„Olafur Eliasson Baroque Baroque”, Thyssen Bornemisha Art Contemporary 2015;
Cynthia Fowler “The Modern Embroidery Movement”, Bloomsbery Publishing 2018;

 Anni Albers, On Weaving, 1965.
Tim Ingold, Making: Anthropology, Archaeology, Art and Architecture, 2013.
Tim Ingold, The Life of Lines, 2015.
Literatura oraz materiały dotyczące Polskiej Szkoły Tkaniny, a także współczesnych praktyk i medium tkaniny, dobierane są odpowiednio do realizowanych zagadnień i indywidualnych poszukiwań osób studiujących.