Prowadzenie projektów studenckich w trybie indywidualnym lub / i w niewielkich grupach (projekty zespołowe). Konsultacje, dialog i dyskusja dydaktyczna; korekta, przeglądy prac (prezentacja prac studenckich, ich wspólna analiza i dyskusja). Ćwiczenia, zadania. Zajęcia warsztatowe.

Zajęcia są prowadzone w formie tradycyjnej - stacjonarnej*, z uwzględnieniem przepisów sanitarnych, zaleceń i wytycznych organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej i rozporządzeń Rektora ASP w Warszawie. W uzasadnionych przypadkach umożliwimy studentowi / studentce pracę zdalną nad wybranym zagadnieniem.

*Zmiana trybu zajęć ze stacjonarnego na hybrydowy lub online może nastąpić w wyniku rozporządzenia Rektora.

Aneks: Ukończone 9 semestrów na Wydziale Rzeźby lub innym wydziale ASP w Warszawie, oraz pozytywny wynik przeglądu portfolio i rozmowy z prowadzącymi.

Celem zajęć jest: – ukształtowanie postaw artystycznych wobec przestrzeni otaczającej, społecznej oraz publicznej; – wykształcenie świadomości oraz wrażliwości potrzebnej do realizacji różnorodnych projektów zawodowych i artystycznych związanych z szeroko rozumianym rysunkiem w przestrzeni; – wykształcenie umiejętności podjęcia nietypowych realizacji rysunkowych, instalacji w przestrzeniach galeryjnych, architektonicznych i urbanistycznych; – przekazanie wiedzy dotyczącej bogactwa rozwiązań przestrzennych we współczesnych kreacjach artystycznych (aranżacje przestrzenne, wideo instalacje, environment).
Rysunek jest pojmowany szeroko jako narzędzie do obserwacji i zapisu rzeczywistości. Ważnym aspektem zajęć w pracowni jest zrozumienie rysunku zarówno jako medium twórczego, jak i narzędzia myślowego. W pracy ze studentkami i studentami kładziony jest nacisk nie tylko na końcowy efekt pracy, ale przede wszystkim na proces twórczy. Rysunek definiowany jest jako medium interdyscyplinarne, wychodzące w przestrzeń, nie ograniczone do kartki papieru. Zajęcia zachęcają do eksperymentowania i poszukiwania własnych lub kolektywnych form wyrazu. Proponowane zadania i towarzyszące im lektury uwrażliwiają na problemy współczesności, w szczególności związane z relacjami ludzko-nie-ludzkimi.
Praca ze studentkami i studentami przebiega indywidualnie. Studentki i studenci rozwijają swój warsztat w zakresie rysunkowych działań w przestrzeni.
Rysunek nauczany w ramach kursu Rysunku Interdyscyplinarnego rozumiany jest jako płynne medium, zacierające granice między dziedzinami. Projekty realizowane w ramach przedmiotu przybierają różnorodne formy wypowiedzi artystycznej: od rysunku pojmowanego klasycznie po rysunek wychodzący w przestrzeń rzeczywistą, wirtualną, filmową, performatywną. Kurs uzupełnia całościowy dorobek studentek i studentów. Realizacje wykonywane w ramach kursu są często działaniami przestrzennymi. Mają one charakter nie tylko stricte rysunkowy, lecz przede wszystkim przestrzenny.

Ocena indywidualnej pracy studenta wg skali ocen umieszczonej w Regulaminie studiów od 0 do 5+. Na ocenę składa się: – Ocena poziomu umiejętności, walorów artystycznych, wynikających z poziomu koncepcyjnego i technicznego zrealizowanych zadań oraz poziomu artystycznego i technicznego wykonania prac rysunkowych w kontekście historycznej wiedzy w dziedzinie rysunku i malarstwa, stopień innowacyjności rozwiązania artystycznego 60% – Ocena aktywności i stopnia zaangażowania przy realizacji programu (Przy ocenianiu prac zwracana jest uwaga na: postawę twórczą, intuicyjne wybory, pracowitość, otwartość na inne postawy) 30% – Ocena poziomu sposobu prezentacji. 10%

Studentki/ studenci są zobowiązani do:
Kompletnej realizacji wydanych zadań lub własnych projektów.
Opracowania autorskiego projektu z zakresu szeroko rozumianego Rysunku.
Wykazania pogłębionej wiedzy na temat zjawisk zagadnień rysunkowych.
Wykonania wnikliwej – w znaczeniu kontekstowym jak i formalnym – analizy konkretnej kompozycji, cyklu rysunkowego wraz z dokumentacją.
Profesjonalnego opracowania autorskiej koncepcji wypowiedzi artystycznej; zaprezentowania koncepcji w postaci czytelnej wizualizacji (prezentacja / plansza prezentacyjna / wizualizacja fotograficzna / wizualizacja multimedialna); przygotowania i przesłania dokumentacji prac przynajmniej dwa tygodnie przed sesją egzaminacyjną wraz z opisem zadania

50 % obecności na zajęciach jest warunkiem uzyskania zaliczenia
przedmiotu; liczba nieobecności (usprawiedliwionych i
nieusprawiedliwionych łącznie) przekraczająca ustalony przez
prowadzącego limit skutkuje  - uzyskaniem oceny nieklasyfikowany;
podstawę do usprawiedliwienia stanowi zwolnienie lekarskie od zajęć lub
potwierdzona na piśmie zgoda prodziekana wydziału;
- dopuszczalna liczba nieusprawiedliwionych nieobecności na zajęciach to 5 - przekroczenie tego limitu skutkuje obniżenie oceny o 0,25 stopnia.

Literatura wynika z indywidualnie podejmowanych tematów. Prowadzące proponują studentkom / studentom szeroki zakres literatury, pogłębiającej podejmowane przez nich zagadnienia.

Literatura wynika z indywidualnie podejmowanych tematów. Prowadzące proponują studentkom / studentom szeroki zakres literatury, pogłębiającej podejmowane przez nich zagadnienia. – Hansen O., Ku formie Otwartej, red. J. Gola, Wyd. Fundacja Galerii Foksal - Revolver, Warszawa 2005 – Hansen O., Zobaczyć świat, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa 2005. – Rudolf Arnheim, „Sztuka i percepcja wzrokowa”, wyd. Słowo/obraz terytoria, Gdańsk 2004 r. – Rudolf Arnheim, „Myślenie wzrokowe”, wyd. Słowo/obraz terytoria, Gdańsk, 2012 r. – Andrzej Mencwel, „Antropologia Kultury Zagadnienia i wybór tekstów”, Warszawa, 2005 r. – Bogdan Paczowski, „Zobaczyć”, Gdańsk, 2005 r. – Michał Ostrowski, „Materia Sztuki”, Kraków, 2010 r. – John Berger, „O patrzeniu”, Warszawa, 1999 r. – John Berger, „Sposoby widzenia”, Warszawa, 2008 r. – Roland Bart „Światło obrazu”, Warszawa, 2008 r. – Hans Belting, „Antropologia obrazu “, Kraków, 2007 r. – Wolfgang Welsch, Estetyka poza estetyką, Kraków 2005 r. – Susan Sontag, O fotografii, Kraków, 2017 r. – Andrzej Turowski, Biomorfizm w sztuce XX wieku. Między biomechaniką a bezformiem, Gdańsk 2019 r. – Monika Bakke, Bio-transfiguracje. Sztuka i estetyka posthumanizmu, Poznań 2012 r. – Jaśmina Wójcik, Igor Stokfiszewski, Izabela Jasińska, „Sztuka ze społecznością", Warszawa, 2018 r. – Krzysztof Wodiczko, Adam Ostolski, „Wodiczko. Socjoestetyka", Warszawa, 2016 r. – Jacques Ranciere, „Estetyka jako polityka", Warszawa, 2007 r. – Artur Żmijewski, „Drżące ciała. Rozmowy z artystami”, seria „Krytyki Politycznej”, t. 2, Bytom – Kraków 2006 – Konteksty – Antropologia kultury, Antropologia ciała – Biologia wg IX wydania amerykańskiego, Eldra P.Salomon, Linda R. Berg, Diana W. Martin, Multico Oficyna Wydawnicza – Do odsłuchania: wyłady na stronie ZACHĘTY : „Postęp i Higiena”, audycja „Materie” z Katarzyną Roj – projekt Juanjo Palacios https://mapasonoru.com/ – Rozdział o reżimach podtrzymujących – Marek Krajewski „Są w życiu rzeczy”, s. 129 –159 – Gissen D., Subnature. Architecture's Other Environments, Princeton Architectural Press, Nowy Jork, 2009 – „W stronę leksykonu użytkowania” Stephen Wright, Fundacja Bęc Zmiana – „Prawda jest konkretna. Artystyczne strategie w polityce. Podręcznik” red. steirischer herbst i Florian Malzacher – Manifest gatunków stowarzyszonych" (fragment) – Donna Haraway http://ewa.home.amu.edu.pl/Haraway,%20Manifest%20gatunkow%20stowarzyszonych.pdf – Tania natura – Raj Patel, Jason Moore – Słuchanie roślin – Lynn Margulis i Dorian Sagan / – New super enzyme eats plastic bottles six times faster https://www.theguardian.com/environment/2020/sep/28/new-super-enzyme-eats-plastic-bottles-six-times-faster?utm_term=81e64898abd71bf814ce59f2ff690a0e&utm_campaign=GreenLight&utm_source=esp&utm_medium=Email&CMP=greenlight_email&fbclid=IwAR1RLF9KIBk5r-G-EcvdFaM0R1GV0FxtlNp4QYiPBvZSxud6qt8j9ujPgrw I inne: Albumy monograficzne, katalogi z wystaw, literatura światowa związana ze sztuką, pisma artystyczne i strony internetowe: Autoportret, BecZmiana, dwutygodnik, niezla-sztuka.blogspot.com, Sienkiewiczkarol.org, Szum.