|
Typ przedmiotu
|
Kierunkowy.
|
|
Metody dydaktyczne (forma zajęć)
|
Zajęcia w formie stacjonarnej Metody dydaktyczne: - indywidualne i zespołowe prace konserwatorskie przy obiektach zabytkowych z omówieniem efektów - indywidualne i zespołowe opracowywanie dokumentacji (raporty badań, opis, rysunki, fotografie) - warsztaty krytyczne – okresowe przeglądy postępów prac przy dokumentacji - indywidualne i zespołowe projekty badawcze - tutoring koleżeński - dialog dydaktyczny - metoda mistrz-uczeń (student pracuje niemal samodzielnie, nauczyciel nadzoruje i koryguje), - zespołowa praca konserwatorska nad dużym obiektem (podział zadań: badania, dokumentacja, konserwacja) - metoda projektu zespołowego (np. wspólny raport z badań specjalistycznych), - rotacja ról/zadań w projektach zespołowych - metoda prób i błędów z korektą i pod kontrolą prowadzącego - mini-prezentacje w pracowni nt. wniosków z własnych działań - listy zadań opracowane przez studentów do samokontroli pracy - burza mózgów nad możliwymi rozwiązaniami problemów, - pokazy technologii konserwatorskich prowadzone przez zaproszonych specjalistów - seminarium podsumowujące – prezentacja wyników własnych badań i dokumentacji
Zajęcia mogą obejmować działania realizowane poza pracownią (np. montaż, demontaż, prace terenowe), prowadzone w formie zorganizowanych wyjazdów pod nadzorem pedagoga.
|
|
Język wykładowy
|
polski;
|
|
Liczba punktów ECTS:
|
10 ECTS gdzie 1 ECTS = 25 godzin
|
|
Liczba godzin w bezpośrednim kontakcie z nauczycielem akademickim
|
180 godzin w bezpośrednim kontakcie z nauczycielem akademickim.
Każda godzina jest godziną dydaktyczną, czyli trwa 45 minut.
|
|
Liczba godzin samodzielnej pracy studenta związanych z osiągnięciem efektów uczenia się (zgodnie z profilem specyfiki kształcenia na wydziale)
|
70 godz. pracy samodzielnej studenta. Samodzielna praca studenta obejmuje równoległe prowadzenie procesów dokumentacyjno-projektowych. Studenci kończą dokumentację obiektów rozpoczętych w semestrach wcześniejszych oraz opracowują wnioski końcowe, a równocześnie rozpoczynają dokumentację nowych obiektów, które będą kontynuowane w semestrze 8.
W semestrze 7 przygotowywane są raporty z badań specjalistycznych dla nowych realizacji.
Prace przy obiektach zabytkowych realizowane są wyłącznie w ramach zorganizowanych zajęć dydaktycznych i pod nadzorem pedagoga, zarówno w pracowni, jak i podczas działań terenowych (np. montaż, demontaż, prace in situ).
Student nie podejmuje samodzielnych decyzji ingerujących w substancję zabytkową poza nadzorowanymi zajęciami.
Dopuszczalne są jedynie czynności techniczne o charakterze pomocniczym, wcześniej uzgodnione z prowadzącymi.
Samodzielność studenta dotyczy przede wszystkim opracowań dokumentacyjnych, analiz, interpretacji wyników badań, uzasadnień projektowych oraz przygotowania prezentacji semestralnych podsumowujących stan realizacji prac i uzasadniających przyjęte rozwiązania konserwatorskie.
Na tym etapie widoczny jest wyraźny wzrost samodzielności w zakresie formułowania decyzji projektowych i argumentacji.
|
|
Wymagania wstępne
|
Zaliczony III rok studiów magisterskich na kierunku „konserwacja i restauracja dzieł sztuki” w specjalności "konserwacja i restauracja rzeźby i elementów architektury“.
|
|
Cele dydaktyczne (treści programowe, opis przedmiotu)
|
Przygotowanie do prawidłowego rozpoznania konserwowanego dzieła pod względem historycznym, techniczno-technologicznym, przyczyn i rodzajów zniszczeń. Nauka opracowania projektu i programu prac konserwatorskich i restauratorskich oraz realizacji założeń programowych projektu. Nauka wykonania prawidłowej dokumentacji prac konserwatorskich i restauratorskich.
W semestrze 7 studenci równolegle kończą wcześniejsze realizacje oraz rozpoczynają nowe projekty, które są kontynuowane w semestrze 8. Model ten umożliwia doświadczenie pełnego cyklu dokumentacyjno-projektowego oraz stopniowe zwiększanie samodzielności.
Realizacja efektów uczenia się ma charakter pogłębiony i projektowy oraz zakłada wysoki stopień samodzielności studenta w zakresie podejmowania decyzji konserwatorskich.
|
|
Forma i sposób zaliczenia przedmiotu (metody i kryteria oceny)
|
Ocena technicznego oraz artystycznego poziomu wykonanych prac konserwatorskich i restauratorskich wraz z oceną dokumentacji tych prac, wg skali ocen umieszczonej w Regulaminie studiów. 10% ceny końcowej stanowi ocena systematyczności, odpowiedzialności zawodowej oraz przestrzegania zasad organizacji pracy (w tym obecności na zajęciach), 90% oceny końcowej stanowi ocena efektów pracy i umiejętności zdobytych przez studenta, na którą składają się następujące składowe:
- 50% – Ocena prawidłowości wykonanych zabiegów konserwatorskich zgodnie z nabytymi w trakcie ćwiczeń umiejętnościami. Ocena zdolności manualnych, umiejętności obserwacji oraz technicznego i artystycznego poziomu wykonanych prac konserwatorskich.
- 25% – Ocena wykonanej dokumentacji konserwatorskiej, opartej na analizie obiektu kursowego w trakcie ćwiczeń (p.3-8 wym. końc.) oraz ocena prezentacji multimedialnej obiektu (p.9 wym. końc.)
- 5% – Ocena stopnia zaangażowania w realizację zadań (przygotowanie do zajęć oraz aktywność w trakcie ich trwania).
- 5% – Ocena stopnia samowystarczalności podczas pracy oraz umiejętności samodzielnego radzenia sobie z napotkanymi problemami konserwatorskimi.
- 5% – Ocena umiejętności organizacji pracy, stopnia koncentracji podczas wykonywania zabiegów konserwatorskich i wytrwałości potrzebnej do ich realizacji.
- 5% – Ocena umiejętności pracy w zespole (umiejętność współpracy, bezkonfliktowe zachowanie, udzielanie pomocy innym).
- 5% – Ocena umiejętności współpracy z prowadzącym zajęcia, stosowanie się do poleceń pedagogów.
|
|
Wymagania końcowe
|
1. Według wskazań i w zakresie określonym przez pedagogów samodzielne i/lub zespołowe wykonanie prac konserwatorskich i restauratorskich na wybranym zabytku lub zabytkach ze skał krystalicznych oraz osadowych z zastosowaniem różnych metod konserwatorskich i restauratorskich. Zakres prac na dany semestr ustalany przez pedagogów.
2. Obecność na zajęciach w wymiarze co najmniej 75% zajęć. Zaległości powstałe w wyniku usprawiedliwionych nieobecności w wymiarze większym niż 25% zajęć mogą zostać wyrównane, za zgodą pedagogów prowadzących zajęcia. Sposób i zakres zaliczenia zaległości ustalany jest indywidualnie dla studenta, przez pedagogów prowadzących zajęcia. Nieobecności nieusprawiedliwione nie mogą przekroczyć 10% godzin zajęć. Nie ma możliwości wyrównywania zaległości powstałych w ich wyniku i wpływają one na obniżenie oceny końcowej. Każdorazowo po przyjściu na zajęcia student ma obowiązek wpisania się na listę obecności w pracowni z odpowiednią datą (wraz z podaniem dokładnej godziny przyjścia na zajęcia i ewentualną adnotacją o wcześniejszym wyjściu z zajęć). Na podstawie list obecności wystawiana jest ocena za frekwencję na zajęciach. Student ma obowiązek powiadomić prowadzącego zajęcia o planowanej nieobecności najpóźniej w dniu poprzedzającym zajęcia(szczególnie w sytuacji gdy absencja mogłaby zaburzyć ciągłość pracy na zajęciach i/lub spowodować problemy technologiczne przy pracach na obiekcie zabytkowym). Zgłoszenie nieobecności należy przesłać wiadomością e-mail na konta akademickie prowadzących zajęcia. W przypadku nieplanowanej obecności student ma obowiązek powiadomić prowadzącego zajęcia niezwłocznie gdy jest to możliwe. Po ustaniu nieobecności dokument poświadczający usprawiedliwienie nieobecności należy przedstawić do wglądu prowadzącemu zajęcia pedagogowi, w celu odnotowania usprawiedliwienia.
3. Poprawne wykonanie badań specjalistycznych podsumowanych poprawnie wykonanym raportem z badań konserwowanego obiektu lub obiektów w ramach ćwiczeń, według zakresu ustalonego z pedagogami, we współpracy z Zakładem Badań Specjalistycznych i Technik Dokumentacyjnych (wersja cyfrowa i/lub wydruk komputerowy) Poprawność wykonania badań oraz ich raportu zostaje potwierdzona przez pracowników Zakładu BSiTD
4. Poprawne wykonanie dokumentacji fotograficznej, w tym fotografii specjalistycznych (wersja cyfrowa i/lub wydruk komputerowy), wraz z opisami zdjęć i uporządkowaniem plików na nośnikach, według zakresu ustalonego z pedagogami. Dokumentacja fotograficzna wykonywana jest we współpracy z Zakładem Badań Specjalistycznych i Technik Dokumentacyjnych.
5. Poprawne dokumentowanie fotograficzne i opisowe przebiegu prac konserwatorskich wykonywanych na obiektach zabytkowych i/lub próbnikach/„makietach” w danym semestrze (wersja cyfrowa i/lub wydruk komputerowy), według zakresu ustalonego z pedagogami, wraz z opisami zdjęć i uporządkowaniem plików na nośnikach.
6. Poprawne prowadzenie dziennika prac konserwatorskich obiektu/obiektów kursowych ze skał osadowych i krystalicznych..
7. Poprawne wykonanie dokumentacji rysunkowej obiektu/obiektów kursowych na podstawie wskazań i w zakresie zadanym przez prowadzących zajęcia.
8. Poprawne wykonanie wstępnej wersji całości dokumentacji i/lub ostatecznej wersji wybranych punktów dokumentacji opracowywanego w ramach zajęć kursowych zabytku ze skał osadowych, oraz zabytku ze skał krystalicznych, według zakresu ustalonego z pedagogami (wydruk komputerowy części lub całości dokumentacji oraz poprawnie sformatowana wersja cyfrowa zapisana na dysku katedralnym i/lub na innym wskazanym nośniku).
9. Multimedialna prezentacja związana z obiektami kursowymi, przed prowadzącymi zajęcia i studentami z Katedry z roku III i IV (na tematy wskazane przez pedagogów, obejmujące stan zachowania, przyczyny zniszczeń i warunki przechowywania obiektu/obiektów, cele i założenia konserwacji i restauracji, wnioski z wyników badań, oraz przebieg i efekty przeprowadzonych prac konserwatorskich i restauratorskich na obiekcie/obiektach kursowych).
|
|
Literatura obowiązkowa wykorzystywana podczas zajęć
|
1. Ciabach J., Żywice i tworzywa sztuczne stosowane w konserwacji zabytków, Toruń 1998.
2. Łukaszewicz J.W., Badania i zastosowanie związków krzemoorganicznych w konserwacji zabytków kamiennych, Toruń 2002.
3. Niemcewicz P., Konserwacja wapienia dębnickiego, Toruń 2005.
4. Procyk W., Marmury królewskie, zjawisko wietrzenia i problemy konserwacji, Warszawa 1998.
5. Zabytki kamienne i metalowe, ich niszczenie i konserwacja profilaktyczna, pod red. W. Domasłowskiego, Toruń 2011.
|
|
Literatura uzupełniająca rekomendowana do samodzielnej pracy studenta
|
1. Mechay J., Wyprawy szlachetne i kamień sztuczny, Warszawa 1959
2. Krzemień A., Materiałoznawstwo tworzyw artystycznych i ich konserwacja, Warszawa 1956
3. Od badań do konserwacji, Materiały konferencji – Toruń 23-24 października 1998, Toruń 2002
4. Procyk W., Powtórka z konserwacji. Problem trwałości zabiegów a profilaktyka [w:] Ochrona zabytków nr 3, 2000 r.
5. Procyk W., Badania nad aktywnością przestrzeni mikroporowatych przy próbach nasycania wybranymi impregnatami konserwatorskimi, Warszawa 2013.
6. Studia i materiały konferencji naukowej studentów konserwacji i restauracji dzieł Kraków, 9 maja 2011 r., t. I pod red. I. Michalik, Studenckie Koło Naukowe Wydziału Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki ASP w Krakowie, Kraków 2012.
7. Ślesiński Wł., Konserwacja zabytków sztyki t.2, Rzeźba, Warszawa 1990.
8. Strzelczyk A., Karbowska-Berent J., Drobnoustroje i owady niszczące zabytki i ich zwalczanie, Toruń 2004r.
|
| Przedmiotowe efekty uczenia się
|
| Wiedza | Umiejętności | Kompetencje |
|
Realizacja efektów uczenia się w zakresie wiedzy (KW_04–KW_08) odbywa się w przedmiocie: „Konserwacja i restauracja zabytkowej rzeźby ze skał osadowych i krystalicznych – teoria”. Wiedza ta stanowi podstawę realizacji efektów w zakresie umiejętności i kompetencji społecznych w niniejszym przedmiocie praktycznym.
|
KU_03 wykonać profesjonalną dokumentacje opisową, fotograficzną, rysunkową, konserwowanego obiektu wykorzystując również technikę komputerową.
KU_04 zinterpretować i opisać konserwowane dzieło sztuki pod względem historycznym, stylistycznym, ikonograficznym, budowy technologicznej i techniki wykonania wykorzystując własną wiedzę, literaturę przedmiotu, dostępne źródła, wyniki badań specjalistycznych.
KU_05 przedstawić spójny projekt prac przy konserwowanym obiekcie uwzględniający jego historię, stylistykę, ikonografię, budowę technologiczną, technikę wykonania, rodzaje i zakres zniszczeń, funkcję, użycie właściwych materiałów i metod konserwatorskich, uzasadnienie usunięcia bądź pozostawienia późniejszych przekształceń, zakres i rodzaj interwencji restauratorskich.
KU_06 wykonać na wysokim poziomie technicznym konieczne prace konserwatorskie, powstrzymujące procesy niszczenia i wzmacniające materialną strukturę dzieła, w bezpieczny sposób usuwać późniejsze nawarstwienia nie narażając na uszkodzenie jego oryginalnej struktury.
KU_07 wykonać na wysokim poziomie artystycznym konieczne prace restauratorskie w zakresie uzupełniania ubytków materii i formy artystycznej dzieła stosując różne materiały i techniki retuszu oraz rekonstrukcji, przedstawić propozycję jego aranżacji i ekspozycji.
KU_08 zorganizować warsztat i odpowiednie warunki pracy, posługiwać się specjalistycznymi urządzeniami i narzędziami przestrzegając zasad bhp.
|
KK_02 realizacji prac w interdyscyplinarnym zespole z poszanowaniem zasad etyki zawodowej i obowiązujących przepisów, współpracy z innymi specjalistami, przedstawicielami służby ochrony zabytków, koordynacji zadań, wykorzystania w różnych sytuacjach podstawowych pojęć i zasad z zakresu prawa własności intelektualnej (prawa własności przemysłowej, prawa autorskiego, itp.).
KK_03 wypowiadania się w formie słownej i pisemnej na tematy związane ze sztuką, wystąpień publicznych, dyskusji, przygotowania prezentacji z zakresu ochrony i konserwacji dzieł sztuki.
|
|
| Metody weryfikacji przedmiotowych efektów uczenia się
|
| Wiedza | Umiejętności | Kompetencje |
|
|
Weryfikacja osiągnięcia efektów uczenia się ma charakter kompleksowy i projektowy oraz obejmuje ocenę samodzielnie prowadzonych prac konserwatorskich i restauratorskich wraz z pełną dokumentacją. Weryfikacja ma charakter zarówno ciągły (korekty etapowe), jak i podsumowujący – obejmujący ocenę końcową całego procesu konserwatorskiego. Weryfikacja obejmuje ocenę zdolności studenta do samodzielnego projektowania i realizowania prac konserwatorskich oraz odpowiedzialnego podejmowania decyzji zawodowych w warunkach zbliżonych do praktyki profesjonalnej. Ocenie podlega również odpowiedzialność za powierzone zadania, świadomość etyczna oraz gotowość do współpracy w środowisku zawodowym, właściwa dla zawodu konserwatora dzieł sztuki.
Efekty KU_03–KU_05 weryfikowane są poprzez ocenę kompletnej dokumentacji konserwatorskiej, obejmującej raport z badań, analizę przyczyn zniszczeń, projekt prac, uzasadnienie doboru metod oraz kosztorys. Ocenie podlega trafność diagnozy, logiczna spójność projektu oraz umiejętność podejmowania decyzji konserwatorskich.
Efekty KU_06–KU_07 weryfikowane są poprzez ocenę poziomu technicznego i artystycznego wykonanych zabiegów, ze szczególnym uwzględnieniem samodzielności, adekwatności doboru technologii oraz odpowiedzialności za zachowanie substancji zabytkowej.
Efekt KU_08 oceniany jest poprzez analizę organizacji pracy przy większych realizacjach zespołowych, umiejętność koordynacji zadań oraz bezpieczne stosowanie specjalistycznych urządzeń.
|
Efekty KK_02–KK_03 weryfikowane są poprzez ocenę współpracy w interdyscyplinarnym zespole, udział w seminarium podsumowującym oraz publiczną prezentację wyników prac wraz z uzasadnieniem przyjętych rozwiązań.
|
|
| Informacja: tygodniowa liczba godzin ćwiczeń lub wykładów, liczba punktów ECTS przynależna przedmiotowi oraz informacje o formie i zaliczeniu przedmiotu zawarte są w programie studiów. |