| Pole | Opis | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Typ przedmiotu | obowiązkowy | ||||||
| Metody dydaktyczne (forma zajęć) |
Praktyczna praca indywidualna i zespołowa przy oryginalnym malowidle ściennym w obiekcie zabytkowym lub pracowni konserwatorskiej, prowadzona pod kierunkiem nauczyciela akademickiego. Zależnie od potrzeb i możliwości obiektu prace obejmują konserwację in situ, transfer lub rozwarstwianie malowidła albo konserwację malowidła wcześniej przeniesionego. Metody dydaktyczne obejmują instruktaż i demonstrację zabiegów, konsultacje przy obiekcie, analizę wyników badań i dokumentacji, dyskusję nad projektem i programem prac, bieżącą ocenę efektów oraz prowadzenie dokumentacji opisowej, fotograficznej i rysunkowej. W pracach terenowych uwzględnia się organizację działań na miejscu, w tym pracę na rusztowaniu, jeśli wymaga tego charakter obiektu i zakres prac. |
||||||
| Język wykładowy | polski; | ||||||
| Liczba punktów ECTS: | 18 | ||||||
| Liczba godzin w bezpośrednim kontakcie z nauczycielem akademickim | -brak- | ||||||
| Liczba godzin samodzielnej pracy studenta związanych z osiągnięciem efektów uczenia się (zgodnie z profilem specyfiki kształcenia na wydziale) | |||||||
| Wymagania wstępne |
Zaliczenie wymaganych programem studiów przedmiotów z zakresu konserwacji i restauracji malarstwa, technik i technologii malarskich, badań konserwatorskich oraz dokumentacji konserwatorskiej. Znajomość podstaw teorii i etyki konserwacji-restauracji oraz zasad bezpieczeństwa pracy. Gotowość do pracy przy oryginalnym obiekcie w warunkach terenowych lub w pracowni, zgodnie z wymaganiami organizacyjnymi obowiązującymi w miejscu realizacji prac. Rozpoznanie obiektu. |
||||||
| Cele dydaktyczne (treści programowe, opis przedmiotu) |
Przedmiot obejmuje praktyczną realizację prac konserwatorsko-restauratorskich przy malowidłach ściennych. Ich zakres, forma i miejsce są dostosowywane do stanu, potrzeb, wartości oraz możliwości konkretnego obiektu. Prace mogą być prowadzone bezpośrednio w zabytkowym wnętrzu, w tym na rusztowaniu, albo w pracowni konserwatorskiej; mogą obejmować konserwację in situ, transfer lub rozwarstwianie malowidła oraz konserwację malowidła wcześniej przeniesionego. Studentka/student uczestniczy w rzeczywistym procesie konserwatorskim: rozpoznaje obiekt, analizuje jego stan zachowania i historię, zapoznaje się z wynikami badań oraz wcześniejszymi ingerencjami, współuczestniczy w formułowaniu projektu i programu prac, wykonuje uzgodnione zabiegi oraz ocenia ich efekty. Studentka/student rozwija samodzielność w granicach powierzonych zadań i uczy się podejmowania decyzji w oparciu o rozpoznanie, wiedzę, wyniki badań, teorię konserwacji oraz konsultacje z prowadzącym. Pracownia kształtuje całościowe, wielowątkowe spojrzenie na malowidło jako obiekt artystyczny, historyczny i materialny, związany z architekturą, funkcją i użytkowaniem wnętrza. Dobór postępowania uwzględnia m.in. technikę i technologię wykonania, wartości obiektu, stan zachowania, przyczyny zniszczeń, wcześniejsze działania konserwatorskie, warunki otoczenia oraz perspektywę dalszej ochrony. W praktyce studentka/student poznaje i stosuje podstawowe zasady teorii konserwacji-restauracji: poszanowanie autentycznej substancji i różnych wartości zabytku; uzasadnianie konieczności każdej ingerencji; ograniczanie zakresu działań do tego, co niezbędne dla ochrony i czytelności obiektu; dobór materiałów i metod odpowiednich dla jego budowy oraz stanu; uwzględnianie możliwych krótko- i długofalowych skutków prac; czytelne dokumentowanie podjętych decyzji i wykonanych zabiegów. W przypadku rozwiązań restauratorskich studentka/student bierze pod uwagę ich zgodność z charakterem dzieła oraz możliwość odróżnienia uzupełnień od substancji oryginalnej, stosownie do przyjętej koncepcji konserwatorskiej. Istotną częścią przedmiotu jest organizowanie pracy w rzeczywistych warunkach obiektu. Prace prowadzone są w rytmie wynikającym z programu, stanu i dostępności obiektu, warunków terenowych, uzgodnień formalnych oraz współpracy z właścicielem lub zarządcą. Studentka/student uczy się planowania etapów pracy, terminów i zadań, przestrzegania uzgodnionego zakresu oraz odpowiedzialnego reagowania na nowe ustalenia. Rozpoznanie, projekt konserwatorski i program prac są omawiane i współformułowane w ramach pracowni i seminarium magisterskiego. Na tej podstawie promotor przygotowuje i składa do właściwego wojewódzkiego urzędu ochrony zabytków wnioski oraz dokumentację wymaganą do uzyskania decyzji lub uzgodnień. Studentka/student uczestniczy w przygotowaniu materiałów merytorycznych i poznaje znaczenie procedur oraz warunków określonych przez urząd. Prace prowadzone są zgodnie z wymaganymi decyzjami i uzgodnieniami. Studentka/student rozwija również umiejętność współpracy z właścicielem lub zarządcą obiektu, zespołem wykonawczym, prowadzącym i innymi specjalistami. Obejmuje to rzetelne informowanie o zakresie i przebiegu prac, uzgadnianie organizacji działań z osobami odpowiedzialnymi za obiekt oraz poszanowanie jego funkcji i użytkowników. |
||||||
| Forma i sposób zaliczenia przedmiotu (metody i kryteria oceny) |
Zaliczenie na podstawie przebiegu i rezultatów praktycznej pracy konserwatorsko-restauratorskiej oraz dokumentacji. Ocenie podlegają: |
||||||
| Wymagania końcowe |
Studentka/student uczestniczy w realizacji uzgodnionego zakresu konserwacji i restauracji oryginalnego malowidła ściennego. W zależności od potrzeb i możliwości obiektu działania mogą obejmować konserwację in situ, transfer lub rozwarstwianie malowidła albo konserwację malowidła wcześniej przeniesionego. Studentka/student współuczestniczy w opracowaniu rozpoznania, projektu i programu prac w ramach pracowni i seminarium. Wystąpienia formalne i wnioski do właściwego wojewódzkiego urzędu ochrony zabytków składa promotor, wykorzystując przygotowane wspólnie materiały merytoryczne. Powierzone zabiegi wykonywane są zgodnie z zatwierdzonym zakresem oraz warunkami decyzji i uzgodnień. Warunkiem zaliczenia jest rzetelne wykonanie powierzonych zadań, prowadzenie dokumentacji przebiegu i rezultatów prac oraz umiejętność uzasadnienia zastosowanych metod i materiałów. Wymagana jest sumienność, staranność, poszanowanie zabytku, odpowiedzialność za możliwe skutki działań, przestrzeganie zasad bezpieczeństwa oraz właściwa współpraca z zespołem i osobami odpowiedzialnymi za obiekt. |
||||||
| Literatura obowiązkowa wykorzystywana podczas zajęć |
Mora Paolo, Laura Mora, Paul Philippot, Conservation of Wall Paintings, London–Boston: Butterworths, 1984. Mazur Andrzej, Procesy niszczące malowidła ścienne oraz metody ich blokowania, Warszawa: Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie, 2017. Rogóż Jarosław, Zastosowanie technik nieniszczących w badaniach konserwatorskich malowideł ściennych, Toruń: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, 2009. Dokumentacja konserwatorska obiektu, wyniki badań, projekt konserwatorski i program prac dotyczące realizowanego zadania, a także literatura szczegółowa wskazana przez prowadzącego. |
||||||
| Literatura uzupełniająca rekomendowana do samodzielnej pracy studenta |
Dobierana indywidualnie do obiektu, problematyki i zakresu prac. Obejmuje publikacje dotyczące historii, techniki i technologii malowideł ściennych, badań i diagnostyki, przyczyn zniszczeń, konserwacji zapobiegawczej, metod konserwatorskich i restauratorskich, transferu i rozwarstwiania, teorii i etyki konserwacji oraz dokumentacji. |
||||||
| Przedmiotowe efekty uczenia się |
|
||||||
| Metody weryfikacji przedmiotowych efektów uczenia się |
|
||||||
| Informacja: tygodniowa liczba godzin ćwiczeń lub wykładów, liczba punktów ECTS przynależna przedmiotowi oraz informacje o formie i zaliczeniu przedmiotu zawarte są w programie studiów. | |||||||
| studia | status | czas[h] | ECTS | forma | zaliczenie |
|---|---|---|---|---|---|
| Konserwacja i Restauracja Dzieł Sztuki / konserwacja i restauracja malarstwa i rzeźby polichromowanej s.11 | d | 240 | 18 |
ćw. 240h |
ćw.
[zal.] |